20.38 is Nederlandse tijd op donderdag, op dat moment in Japan was het 06.38 uur op vrijdag... Vroeg opgestaan dus om in Naha in het vliegtuig naar Tokyo te stappen.
Van de vlucht naar Tokyo en de busrit naar een ander vliegveld in Tokyo hebben we geen foto's. Wel vanuit het vliegtuig van Tokyo naar Amsterdam. Hier het mooie (vanachter de ramen van het warme vliegtuig) landschap van Siberië.
Hier gezien bij de andere vleugel, de rechter.
Het lijkt een prachtig plaatje. In werkelijkheid is het daar ijskoud en kringelt (meandert heet dat officieel) er een - volgens mij bevroren - rivier doorheen.
Nogmaals, omdat het zo'n boeiend plaatje is.
Johannes de Boer heeft ondertussen letterlijk en figuurlijk de luiken dicht.
Net als Piter Blom. Klaas Jansen kijkt TV op zijn persoonlijke scherm in de rugleuning van Piter.
Langzamerhand wordt het buiten donker.
Zo donker dat alleen het lichtje op de vleugel nog licht biedt.
En dan iets dat op ochtendgloren lijkt.
Mooi blauw uiterlijk, 's middags in een vliegtuig boven de wolken.
Japan Airlines, dus lekker met stokjes eten. Hai! (er was overigens ook 'gewoon' bestek hoor)
Piter en Gert-Jan (met bedekt hoofd) eten keurig met de stokjes.
Ondertussen lijkt het buiten dag te worden
En vervolgens gaat het over in avondrood.
Nog meer avondrood, boven het wolkendek. Onder de wolken is het al donker, zo blijkt wanneer we vlak voor 18.00 landen op Schiphol.
Geland, dus uitstappen. Links Peter Smit en sensei Rauno uit Denemarken. Achterin in het blauw met geel de Zweedse karateka en zijn twee begeleiders.
Peter Smit, Lilian Liew-On, Johan Breukink, sensei Rauno en een 'beetje' bagage...
En dan op naar de groepsfoto ter afscheid.
Bijna goed, al kwamen we er later achter dat Lilian ontbrak.
Nu met Lilian, het begint er op te lijken.
En dan: dit is'm, de foto die de blijheid en tevredenheid uitstraalt van tien dagen Japan en een enerverend WK. Bedankt voor de leuke tijd!
