Blik vanuit de monorail. Mooi hè, zo hoog ook!
Instructies voor de Japanse lezers.
Wijtze en Gert Jan moeten opstaan zodra één van de mensen van de sticker achter hen zich aanmeldt. Mooie vriendelijk gestructureerde maatschappij van die Japanners.
Artistiek gezien is de gemiddelde huidige Japanse huizenbouw helaas niet bijster imponerend. De oude huizen, met van die overhangende gebogen daken wel, die zie je nog wel af en toe in de oudere delen van de stad.
Een echte nephond!
De toegangspoort tot het kasteel van de Emperor van Okinawa, de eilandengroep ie ook nog lange tijd onafhankelijk is geweest en pas ergens aan het eind van de 19-e eeuw met Japan is samen gegaan.
Okinawa, de Flower Islands.
Het kasteel ligt uiteraard hoog, in het kader van het verdedigen tegen vijanden, en dat levert een prachtig uitzicht op.
In het restaurant bij het kasteel, even tegen de roltrap in rennen. Cool!
Een draak, om het kwaad tegen te houden. Die draken zie je veel in het verder zo vreedzame Japan. Het zal dus wel helpen!
Het verblijf van de Emperor, centraal in het kasteel.
Very colourfull! Mooi gedaan ook.
Wel bukken, want Japanners waren toen - en tegenwoordig nog altijd - kleiner dan de gemiddelde Nederlander.
Links de troon van de keizer van Okinawa, in zijn pronkzaal.
Een maquette van de vroegere volksvertegenwoordiging.
Een live-danseres, buiten op een plein.
De hele groep. Prachtig verkleed, de dans ging uiterst langzaam en beheerst.
Na de terugreis met de monorail gingen 's avonds de karateka's nog even trainen. Want sight-seeing is prima, maar als je kampioen wilt worden zul je ook vooral moeten trainen.
De twee Russen links hadden een verslaggeefster bij zich. Rechts Mark Potma.
Grapke. Een Rus en een deel van de zaal (via de spiegel) op de foto.
En dan de warming-up. Losgooien die spieren.
En goed rekken en strekken, ook achterwaarts.
Met een fanatieke trainer voor de internationale groep van vijftien karateka's.
Hier alvast een voorproefje van de volgende dag (donderdag) van de Walvistour op onstuimige zee...
v.l.n.r. Johan Breukink, Piter Blom en Johan Vogelzang zien het wel zitten, zo vlak voor de start van de tocht...
En dan gaat het schip de zee op. Wat nou, vervelend die hoge golven? Schitterend juist!
Golfjes in de branding
Nog eentje
En dan het onvermijdelijke na al dat heen-en-weer-geschud: een zakje voor de maaginhoud. Ook twee F en F'ers moesten eraan geloven.
