Dinsdag 18 december. ´s Ochtends om 6.30 naar Schiphol om een mooi plekje bij de nood-uitgang veilig te stellen. Om 10.10 vertrok mijn eerste vlucht van Amsterdam, NL naar Atlanta, USA en deed daar 10 uur over. Na een 2 uur overstap vertrok mijn vlucht richting Quito, ECU en deed daar 5 uur over. De foto is genomen toen we op 10 km hoogte over de Atlantische Ocean vlogen, ver boven het wolkendek.
Woensdag 19 december. Mijn eerste Spaanse les op het instituut. De les begon met het alfabet, daarna de cijfers en vervolgens het werkwoord ¨zijn¨. Links zie je Milton, mijn spaanse docent.
Donderdag 20 december. Mijn kamers (ja, kamerS!) zijn er 3 in totaal + dakterras. En die heb ik allevier voor mijzelf!! Deze foto laat mijn woonkamer zien. Hierboven zit het dakterras (zelfde grootte als de woonkamer). De deur leidt naar de keuken, met daarboven mijn slaapkamer. Beide zijn 2 mtr groter dan de woonkamer. Zoals jullie kunnen zien heb ik ontzettend veel ruimte. Dit komt incl. 3 maaltijden per dag. Het is elke dag een plezier om ff te relaxen na het stappen in Quito.
Vrijdag 21 december. Dit is de straat waar ik aan de rechterkant (net buiten beeld) woon. Op de achtergrond zien jullie de berg Pichincha, de hoogste berg in de omgeving. Vanaf mijn slaapkamer en dakterras heb ik een fantastisch uitzicht. Bij helder (zoals vandaag) kan ik de top zien. Ik zal binnen deze 5 wkn een foto vanaf de top zelf laten zien. Op de voorgrond zien jullie een kerstoptocht. Voorop loopt een man met een verzameling lichte lawinepijlen die hij om de 5 minuten afschiet om aan te geven waar ze zijn. Iedereen in de optocht is verkleed in kleren geraleteerd aan kerstmis of om de boze geesten af te schrikken (als bij carnaval).
Zaterdag 22 december. Vandaag werd het voor het tweede dag eindelijk normaal winter, dus 20 graden en volop zon. Hier zien jullie mij in het grootste park in Quito, la parque Carolina. Het is misschien 3x het vondelpark, maar 10x zo rustig. Easy.
Zondag 23 december. Vandaag ben ik naar het culturele centrum van Quito gegaan. Het culturele centrum staat vol met koloniale gebouwen, varierend van kerken tot standbeelden tot oude overheidsgebouwen. Aan de grens van het centrum staat een heilig maria beeld die op een berg over de stad uitkijkt (in Ecuador is 90% katholiek). Deze foto is genomen vanaf het uitzicht dat Maria heeft over de stad. Links zie het begin van de berg Pichincha, de hoogste berg in regio om Quito.
Maandag 24 december. Ik zag de drank al een tijdje in de supermarkt staan, maar de prijs was de grote verassing. Hier zie je een 2 ltr fles originele Bacardi voor 14 DLR, dat is 10 euro. Genieten van de Ecuadoriaanse cultuur betekent hier ook goedkoop drinken :)
Dinsdag 25 december. Kerst in Quito betekent met de hele familie een turkey eten, of in ieder geval in mijn gastgezin. Helemaal links staat mijn gastvrouw Maria-Augusta en haar zus Maria-Martha met daarnaast de familie leden van fam. Augusto
Woensdag 26 december. Een typisch straatbeeld in Quito is die van indigenous people (mensen van het plattegrond) die tevergeefs hun heil in Quito zoeken. Dit is maar een voorbeeld en zo zijn er nog veel meer in Quito. Het is moeilijk om hier als toerist doorheen te lopen, gek genoeg wordt je er na een tijdje immuun voor.
Donderdag 27 december, Quito. 1 ding dat mij bij zal blijven zijn de vele eendjes *edit: kever* die hier rondrijden. In alle vormen en kleuren komen ze de hoek omrijden en verassen ze je.
Vrijdag 28 december, Quito. Quito is een dynamische stad, er wordt misschien nog wel meer aan de weg getimmerd dan in Amsterdam. Zo kan het voorkomen dat de ene dag je mooie villa in een uitstekende wijk bevindt, en de andere dag je huis zich naast een leegstaand huis bevindt, op de lijst van verpaupering.
Zaterdag 29 december, Quito. Gisterochtend zijn Ais en Chen aangekomen in Quito voor een 3 weekse vakantie. Ais blijft langer om rond te trekken in Ecuador en vrijwilligerswerk te doen met kinderen. Hier zie je ze met een paar welkomstgeschenken op mijn terras in Quito.
Zondag 30 december, Quito. In de avond zijn wij de Pichincha opgegaan om te genieten van het uitzicht. In het midden zie je Quito met rechts de hoogste achtbaan ter wereld, of eigenlijk de locatie van de achtbaan
Maandag 31 december, Quito. Ook in Quito viert men oud en nieuw, alleen net iets anders dan in Nederland. Kostuums zijn een optie, masker een pre. Voor de duidelijkheid, v.l.n.r. Sjirk, Chen, Ais.
Dinsdag 1 januari, Quito. Waar kan je beter het nieuwe jaar beginnen dan met een uitzicht als dit. Na het feesten van vorig jaar (12 uur geleden) komt een parkje met 360 graden uitzicht wel van pas.
Woensdag 2 januari, Quito. Rechts zie je het presidentiele gebouw waar tegenwoordig nog steeds zaken worden afgehandeld. Het gebouw ligt in het historisch oude centrum van Quito. Dit deel van Quito wordt door de Lonely Planet aangeduid als dé reden voor het bezoeken van Quito. Ik kan dit volledig bevestigen, al kan ik het met 1 foto moeilijk laten zien.
Donderdag 3 januari, Mitad del Mundo. Vlakbij Quito staat een monument dat schijnbaar het midden van de wereld aanduidt. Wat blijkt, 4 jaar terug heef GPS aangetoont dat we er al 250 jar naast zitten en een pre-Inca cultuur 5000 jaar eerder voor elkaar kreeg waar wij GPS voor nodig hadden. Dus wat doen wij dan?
Vrijdag 4 januari, Mindo. Op het laatste moment besloten om een weekendje naar Mindo te gaan. Mindo ligt in een regenwoud op 2 uur reizen van Quito. Ik en Evelien, een belgisch meisje, zaten in Casa de Cecillia. Het hostel was geweldig, net op het randje van het dorpje. 1 kamer had zelfs een open zijkant zoals hierboven, waardoor je ín de jungle sliep.
Zaterdag 5 januari, Mindo. Vandaag hebben we 1 vd de watervallen (2) van Mindo bezocht (bevindt zich achter deze foto). De uitdaging om naar beneden te springen vanaf een punt dat net boven de foto staat is goed bevallen.
Zondag 6 januri, Mindo. Mindo staat bekend om zijn tropische omgeving, waardoor er een grote variatie aan vogels en vlinders ontstaat, helaas weinig van kunnen genieten wegens de regen. Achter mij de Rio Mindo, waar je d.m.v. ¨tubing¨ (lege traktorbanden) een leuke rit kan hebben. De vele tropsische regenbuien, die de de rivier op z´n sterkst bracht, waren in dit geval welkom.
Maandag 7 januari, Quito. Hoewel we zondag avond vertrokken zijn naar Quito, een foto uit de oude box. Dit reservaat op z´n Ecuadoriaans (klein) heeft ´s avonds een rondleiding naar de kleine bewoning van de kleine hoekjes van een regenwoud. Zo produceerde een kikker van 1 centimter een ongelooflijk geluid, zagen we onbekende beestjes die vliegen en bacterien die licht gaven.
Dinsdag 8 januari, Quito. Naast alle touristische activiteiten op uitdagende locaties blijft er altijd de touristische aandacht voor dingen die eigenlijk heel gewoon zijn. Als je door Quito loopt, zijn de plantjes en de boompjes anders dan wij gewend zijn. Normaal gesproken vind ik parken als Vondelpark niet bijzonder, uitgezonderd de sfeer. Maar als je dan als tourist door een stad in Zuid-Amerika loopt, vind je opeens alles iets hebben.
Woensdag 9 januari, Quito. Chen vertrekt vrijdag en dat mag niet gebeuren zonder nog 1x een feestje. Omdat een jetlag al voldoende is doen we dit maar een dagje eerder. Als 3 Amsterdammers samen weten we aardig wat drankspelletjes met de nodige gevolgen: minstens 1 onzettende kater, meerder lege flessen, 1 kapotte hostel-muur en legendarische *unpublished* foto´s.
Donderdag 10 januari, Quito. In de middag ben ik rondgeleid in een verpauperd deel van Quito met Evelien, een Belgisch meisje die werkt bij Don Bosco. Don Bosco is een organisatie dat straatkinderen in Quito de mogelijkheden biedt om van de straat te blijven door in een complex te spelen. Als dat nog niet voldoende is, onderwijzen ze de kinderen op verschillende gebieden, zoals taal, wiskunde, algemene ontwikikeling en administratie. Hierboven zie je een wijkdeel waarin de kinderen leven met hun ouders. Zie later www.sjirk-jan.nl voor meer info.
Vrijdag 11 januari, Quito. Deze foto is gister gemaakt tijdens de rondleiding door het slechte deel van Quito. De foto van gister en deze zijn op dezelfde locatie gemaakt. De waterkraan en put zijn hun locatie om de was te doen. Koud, vies en onhygienisch, maar iets anders hebben ze niet. Zie later www.sjirk-jan.nl voor meer info.
Zaterdag 12 januari, Guayllabamba. Een Ecuadoriaanse vriendin op de VU heeft me in contact gebracht met haar zus die nog in Quito woont. Samen met haar en haar vriend zijn we naar de dierentuin geweest in Guayllabamba. Zij hebben bevestigd dat Ecuadorianen bijzonder gastvrij kunnen zijn. Voor de reis, het eten, wat snacks en de toegang wilden ze niets hebben. Bovendien boden ze aan het einde van de dag aan om contact te houden voor een vervolg afspraak.
Zondag 20 januari, Tena. Deze dag een waterval in de buurt bezocht. Deze gaat te boek als degene-die-beklommen-is-met-flip-flops, afrader. Zo dicht bij de jungle is dan weer een aanrader, alles is groen en altijd zonnig. Temperatuurtje van 20 graden, maar door hoge vochtigheid ben je in 5 minuten opgedroogd van de hevige maar korte regenbui.
Maandag 21 januari, Tena. Na lang wachten was het zover en mocht het raft avondtuur begonnen. Hier de crew met mijzelf achter de camera. Voorop zitten is een aanrader, golven óver je heen en momenten van gewichtloosheid!
Dinsdag 22 januari, Baños. De eerste dag van ons verblij gezond gedaan en de fiets genomen door de Andes lang 15! watervallen. De Alphen zijn er niets bij!! Daarna, uitgeput en voldaan, een bad genomen in de vulkanisch verwarmde baden.
Woensdag 23 januari, Tungurahua. Vandaag met 3 andere en een gids de Tungurahua beklommen tot 3800 (top 5000). Zo af en toe was trokken de wolken weg voor een foto moment, maar omdat ik voorop lag niemand om te helpen met de foto. Aldus een doe-het-zelf foto met de Tungurahua net buiten beeld. Zie zaterdag en de website voor andere foto´s van de vulkaan.
Donderdag 24 januari, Puyo. Vandaag van Baños naar Puyo gereisd en bij de familie van een vriendin in Nederland verbleven. Zij brachten me ´s middags naar een fauna park. Naast de gebruikelijke exotische bomen, duizende orchideën en insecten kwam ik de nicotine plant tegen.
Vrijdag 25 januari, Puyo. Ochtends het orchideën park bezocht in Puyo. Daar ben ik een klas tegengekomen die me uitnodigde om met hun klas-uitje mee te gaan. Samen een indiginous dorpje bezocht, kano gevaren, waterval bezocht en de zonsondergang gezien met uitzicht op de jungle (achter de klas).
Zaterdag 26 januari, Puyo. !!!Bekijk de fotolocatie met de satelite map!!! Deze dag ben ik terug gereisd naar Quito, weinig interessant te melden over een busreis van 5 uur behalve dat ik veilig aangekomen ben. Daarom maar 1 van de mooiere photo´s die ik heb kunnen maken van een uitbarsting van de Tungurahua op woensdag 23 januari. !!!Bekijk de fotolocatie met de satelite map!!!
Zondag 27 januari, Cotopaxi. Op de gok naar het verzamelpunt gegaan van de Cotopaxi dag tour, mét succes. Samen met Evelyne, Suzanne en Astrid de Cotopaxi tot 5000 mtr beklommen, waar de eeuwige sneeuw begint. Daarna vanaf 4800 een mountain bike ride down om te eindigen bij 1 vd vele meren van het Cotopaxi Nationaal Park, vet!
Donderdag 31 januari, Quito. The Dutchies (1ste links Olivier, 3de Susanne, 4de Shrek, 5de Astrid) en gezelschap in de ¨Van Gogh Discoteque¨. Een ecuadoriaans feestje op z´n Dutch afgesloten.
Zaterdag 2 februari, Baños. Samen met Astrid, een Nederlandse stagiare, carnaval gevierd in Baños. In Baños starten ze carnaval met een optocht om daarna in het centrum iedereen met schuim en water nat te gooien (zie zondag).
Zondag 3 februari, Ambato. Na Baños vertrokken naar Ambato, waar ze jaarlijks een fruit en bloemen parade houden. Samen met ruim 100.000 mensen én de president naar de optocht gekeken. Vanwege het plezier toch ook maar meegedaan met het schuimspuiten. Resultaat: 6 nieuwe kleuren in mijn t-shirt.
Maandag 4 februari, Quito. Wegens succes herhaald en dús weer uitgegaan met Atrid en Olivier. Begonnen met cocktails voor een dollar en geindigd met muziek van nederlandse bodem.
Dinsdag 5 februari, Quito. De World Press Photo bezoekt Quito, tijd voor een bezoekje dus. Verbluffende natuurfoto´s, schokkende drama´s, intrigerende portretten en nog veel meer. Ontzettend blij dat ik toch de WPF van 2007 nog mee kon pakken, in Quito nog wel.
Woensdag 6 februari, Quito. Laatste dag in Quito nog 1x de stad van 4100 mtr bekijken. Bijzonder om een stad in de wolken te zien liggen én er zelf boven te staan.
Vrijdag 8 februari, Quilotoa Laguna. Mijn rondreis is begonnen en de eerste stop is direct een geweldige. Achter mij ligt Quilotoa Laguna, een krater meer op 4200 mtr hoogte. Het water ligt op 1000 mtr lager dan de rim van de krater. Over dezelfde rim heb ik gelopen om na 3/4 door te steken naar Chugchillan, een plaatsje met 40 inwoners maar een enorme gastvriendelijkheid.
Zaterdag 9 februari, Chugchillan. Omdat de omgeving van Chugchillan zo onzettend mooi is, ben ik een dag langer blijven hangen om de rust te beleven. Om naast het turen in de bergen af te wisselen ben ik gaan paardrijden. Hier zie je me vlak voor een regenwoud, ook in de buurt van Chugchillan.
Maandag 11 februari, Riobamba. In Baños een vriendin opgehaald om naar Riobamba te reizen en vervolgens een nieuwe vriend in de bus tegen komen. Omdat op maandagavond in heel Riobamba niets te doen is, in het portaal van het hostel liedjes en biertjes gedaan.
Dinsdag 12 februari, Riobamba. Samen met Kimm en dagje door Riobamba gelopen en ontzettend veel gezien. Het is een groot dorp met veel oude gebouwen, klinkers en schattige pleintjes. Hierdoor doet Riobamba (of Friobamba zoals het aanvoelt) ons denken aan een Zwitsers bergdorpje...in Zuid-Amerika.
Dinsdag 12 februari, Riobamba. Nog meer sightseeing.
Woensdag 13 februari, Cuenca. Gisteravond vertrokken naar Alausi (spreek uit als Aa-laa-oe-sie), overnacht en ´s ochtends naar de koloniale stad Cuenca, voor nog meer sightseeing. Cuenca is de 3de stad in Ecuador met een half miljoen inwoners. Ondanks dat heeft ook Cuenca een sterk zwitsers karakter met klinkerstraatjes, schattige straatjes en vooral mooie gebouwen.
Woensdag 14 februari, Cuenca. Detail: Cuenca heeft 27 kerken, 5 parken en een bergriviertje, allen in het centrum. Dus, meer sightseeing in Cuenca.
Woensdag 13 februari, Cuenca. Nog meer sightseeing in Cuenca.
Woensdag 13 februari, Cuenca. Cuenca by night. Als Cuenca al schitterend was overdag, avonds is het als Parijs!
Woensdag 13 februari, Cuenca. Cuenca by night (2)
Donderdag 14 februari, Cuenca. Ons tweede dagje in Cuenca werd een tweede met veel sightseeing. Cuenca heeft te veel gebouwen om in 1 te zien en dus een tweede wandeling met een nieuwe route.
Donderdag 14 februari, Cuenca (2).
Donderdag 14 februari, Cuenca (3).
Donderdag 14 februari, Cuenca. Another day of Cuenca by night, zo veel en zo mooi.
Donderdag 14 februari, Cuenca. Cuenca by night (2).
Donderdag 14 februari, Cuenca. Het reisgezelschap dat de afgelopen 2 dagen Cuenca van binnen en buiten heeft bekeken. En de rum die ons met de Cola vergzelde tijdens de avondwandelingen.
Vrijdag 15 februari, Cuenca. Na veel lopen ook maar besloten om wat cultureels te doen. Dit keer met nieuw reisgezelschap uit een nieuw hostel. Het schouwspel op de foto is een interpretatie van de cultuur van Ecuador (zoek de schildpad, kolibrie en leguaan) in combinatie met muziek.
Zaterdag 16 februari, Cuenca. Samen met Nicole geprobeer naar het nationaal park Cajas te gaan, museums te bezoeken en een tourbus te pakken. Alledrie niet gelukt en uiteindelijk maar een impulsieve face paint genomen, wel gelukt!
Zaterdag 16 februari, Cuenca. Hoewel de museums dicht waren, was het mogelijk de openlucht museums vanaf het muurtje te bekijken. Hier de Inca ruines van Cuenca. Waarvan we niet weten hoe oud of door wie, want de bordjes waren te ver weg.
Zaterdag 16 februari,Cuenca. Met nieuwe reisgezelschap opnieuw Cuenca by night bekeken. Nog steeds even mooi als de andere 3 dagen. En gelukt om nieuwe gebouwen te vinden!
Zaterdag 16 februari, Cuenca. Cuena by night (2).
Donderdag 21 februari, Huanchaco. Peru staat bekend om zijn vele en grote Inca ruines. 1 van deze heb ik vandaag bezocht, de Chan Chan. De Chan Chan is een stad gebouwd in de Chimor periode, van 900 nC tot 1500 nC. Nadat de stad verlaten werd, is hij verdwenen onder het zand waardoor het jaren heeft geduurd (en nog jaren zal duren) voordat alles zichtbaar werd (is).
Donderdag 21 februari, Huanchaco. De Chan Chan ruines heeft een plaza waarvan gedacht wordt dat het bedoeld was om het water en de vissen te eren, hun reden van bestaan.
Donderdag 21 februari, Huanchaco. Dit is 1 van de vele straten die de 12 gedeeltes van de ruine met elkaar verbind. Hoewel deze straat nagebouwd is, zagen ze er vroeger precies zo uit. Langs de kanten zaten marktverkopers hun producten aan te prijzen.
Donderdag 21 februari, Huanchaco. Dit is een voorbeeld van 1 van de 12 plazas waar de minder belangrijker ceremonies werden gehouden.
Zaterdag 23 februari, Huanchaco. Huanchaco ligt aan de westerse kust van Zuid-Amerika, aan de Pacifische Oceaan. Dat betekent elke avond zonsondergang. Tussen het aanraken van de horizon en het verdwijnen van de zon zit misschien maar 3 minuten, super snel.
Zaterdag 23 februari, Huanchaco. We hadden het geluk dat tijdens ons verblijf in Huanchaco er een tweede keer carnaval werd gevierd. Dat betekende een tweede keer een parade, veel bier een feest tot 7 uur in de ochtend.
Zaterdag 23 februari, Huanchaco. Carnaval in Huanchaco. Dit is een foto van 1 van de vele groepen die in de optocht mee deden.
Zaterdag 23 februari, Huanchaco. Carnaval in Huanchaco. Dit is 1 van de vele groepen die in de optocht mee deden.
Zondag 24 februari, Huanchaco. Vlakbij Huanchaco zijn er 2 grote ruines van 2 verschillende volken. De Chan Chan had ik al bezocht en vandaag heb ik de andere, Huaca de la Luna y Sol bezocht.
Zondag 24 februari, Huanchaco. De Huaca de la Luna is gebouwd tussen 800 nC en 1200 nC en was bedoeld als een offer tempel. In de 400 jaar is de tempel verschillende keren herbouwd met nieuwe lagen over de oude heen. Hier zie je 2 verschillende lagen blootgelegd.
Zondag 24 februari, Huanchaco. De site van Huaca de la Luna wordt beschermd tegen de wind en regen door middel van simpele afdakjes. Veel geld is er niet, de pas op de 4de plaats van geldschieters staat de regering. Een biermerk is de hoofdsponsor.
Donderdag 28 februari, Nazca. Gisteravond aangekomen in Nazca na een volle nacht en dag in de bus vanaf Huanchaco. Nazca werd in de pre-Inca tijd bevolkt door een volk met een (voor mij) onuitspreekbare naam. Dit volk heeft door middel van simpele middelen 13 tekens gemaakt, elk ter grootte van 1-2 voetbalvelden. Ik ben samen met Yusuke en Thiago, 2 Japanners uit dezelfde bus, in een Cesna over deze lijnen gevlogen.
Donderdag 28 februari, Nazca. Dit is 1 van de 13 afbeedingen, met de schaduw van ons vliegtuigje.
Donderdag 28 februari, Nazca. Dit zijn 2 tekeningen naast elkaar. De rechter is dezelfde als de foto hiervoor en heeft niet een naam gekregen. De linker wordt de ¨walvis¨ genoemd.
Donderdag 28 februari, Nazca. Op deze foto zie je 1 van de 13 afbeeldingen.
Donderdag 28 februari, Nazca. Als je inzoomt op deze foto, zie je een tekening op de grond in de vorm van een kolibrie.
Donderdag 28 februari, Nazca. De linker afbeelding wordt ¨boom¨ genoemd (als je inzoomt snap je waarom?), de rechter wordt ¨handen¨ genoemd.
Vrijdag 29 februari, Arequipa. Er wordt ook wel gezegd dat toen God de maan uit de aarde haalde, hij Arequipa vergat mee te nemen. Dit heeft te maken met het dal waar Arequipa in ligt, tussen 3 bergtoppen in. Maar ook omdat het steensoort waar Arequipa is gebouwd zo wit is, vergelijkbaar met de kleur van de maan. Arequipa wordt ook wel de Witte Stad genoemd in Peru.
Vrijdag 29 februari, Arequipa.
29 februari, Arequipa. Aldus Arequipa, de witte stad.
29 februari, Arequipa. Aldus Arequipa, tussen de bergtoppen in. De hoogste bergtop, die je hier ziet is ongeveer 6200 mtr.
1 maart, Arequipa. Dag 2 in Arequipa, de witte stad.
2 Maart, Cusco. Na een overnachtse busrit aangekomen in Cusco. In het Quecha, de originele taal van Zuid-Amerika, heet de stad Qosco, wat ¨navel van de wereld¨ betekent. Het verhaal gaat dat toen de Inca´s heersten, de eerste Inca werd gevraagd door de oppergod van de Inca´s om opzoek te gaan naar de navel van de wereld. Hij vond het huidige Cusco en stichtte daar de hoofdstad van de Inca´s. Momenteel heeft de omgeving van Cusco, of Sacred Valley, de meeste Inca sites, allemaal even imposant. Op deze foto zie je de Compania, gemaakt door de Spanjaarden na het veroveren van de stad op de Inca´s.
2 maart, Cusco. De kerk Santa Domingo, gesticht gemaakt door de Spanjaarden.
2 Maart, Cusco. Voorop Santa Clara, de poort, op de verre achtergrond zie je de kerk San Pedro.
2 maart, Cusco. Op de voorgrond Plaza del Armes met daarachter La Catedral.
2 maart, Cusco. In de Sacred Valley ligt Moray. Onderzoek heeft uitgewezen dat de verschillende cirkels een varierende microklimaat hebben en daardoor uitstekend geschikt zijn voor het verbouwen van verschillende gewassen. Tegenwoordig wordt aangenomen dat de Inca´s dit ook wisten en daarom deze sites hebben gebouwd. In Moray zijn er in totaal 3 cirkels.
3 maart, Cusco. De trappen werden gebruikt om tussen de lagen te lopen, sommige 2 mtr hoog. Deze ring is opnieuw beplant met gewassen als onderdeel van een touristisch project vanuit Cuzco.
3 maart, Cusco. Foto van de grootste ¨cirkel¨. Ter informatie, bij het laagste gedeelte zie je een zwarte stip. Dat ben ik.
3 maart, Cusco. De Salines zijn vele kleine zoutvelden waar uit hte bergwater zout wordt gewonnen. De witte lagen op de zijkanten is van zout.
3 maart, Cusco. Hier zie je zoutrestanten aan de zijkanten van de velden. Deze zijn in verloop van tijd aan de zijkant gegroeid.
5 maart, omgeving Cusco. Deze dag startte mijn hike naar de Machu Pichu. De Sacred Valley heeft vele mooie locaties, waarvan 1 de Salkantay pas. Op deze foto zie je ons op weg naar de start van onze hike, achter in een truck.
5 maart, omgeving Cusco. De eerste dag van de hike, voor de Salkantay pas.
5 maart, omgeving Cusco. Vlak voor de Salkantay pas. De pas gaat tussen 2 bergketens door, hier zie je keten tegenover de Salkantay.
5 maart, omgeving Cusco. Als eerste aangekomen op het hoogste punt van de Salkantay pas, 4600 mtr (start op 3600).
5 maart, omgeving Cusco. De andere kant van de Salkantay pas, een totaal verschillend klimaat t.o.v. de startkant. Helaas ook meer regen...
6 maart, omgeving Cusco. Na een nacht slapen op 3600 mtr, een daling naar 2000 mtr. Deze foto is op ongeveer de helft genomen, wederom een enorme wisseling in klimaat.
7 maart, Cusco. Na een nacht slapen op 2000 mtr, verder getrokken in de richting van Agua Calientes, het dorpje naast de Machu Pichu, op 1900 mtr alleen bereikbaar via de trein (of een wandeling over het treinspoor). Aan de rechterkant zie je het begin van de Wayna Pichu, de bekende bergtop van de foto´s van Machu Pichu.
8 maart, Machu Pichu vlakbij Cusco. Na 3 dagen hiken zijn we om 4.30 vertrokken om de 500 mtr klim naar Machu Pichu te starten, op 2400 mtr. Als eerste boven was er weinig van een overzicht te zien behalve mist. Daarom de eerste 2 uur vooral rondgelopen. Deze foto is om ongeveer 08.00 genomen, met de Wayna Pichu rechts nog in de mist.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. Vlak voor de berg zie je de zonnetempel, onderin rechts zie je het algemeen plein. De ¨trappen¨ links werden gebruikt voor het verbouwen van gewassen, als in Moray. Deze structuur zie je in elke Inca site terug en tegenwoordig wordt gedacht dat deze vroeger noodzakelijk was om te bouwen op bergen.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. Vanaf een andere belichtings punt hetzelfde terrein en berg als op de vorige foto.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. Links zie je de berg die ook op de vorige foto´s te zien was, rechts zie je de Wayna Pichu.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. De klassieke en bekende foto van Machu Pichu.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. De Inka trail komt binnen in de Machu Pichu vallei vanaf de Sun Gate. Dit is dan het uitzicht dat zij hebben, mits ze vanaf 10.00 binnenkomen. Daarvoor is Machu Pichu in mist gehuld.
8 maart, Machu Pichu nabij Cusco. Of misschien is dit wel de bekende foto van Machu Pichu. Genomen van de Guard house.
9 maart, Pisaq nabij Cusco. De berg boven Pisaq heeft 5 Inca sites, een van de mooiste verzameling sites in de Sacred Valley. Wederom zie je de ¨trappen structuur¨ terug die noodzakelijk wordt geacht bij het bouwen op bergen.
9 maart, Pisaq nabij Cusco. Hier zien 1 van de 5 sites, het militare complex op een strategische locaties op de berg. Van alle sites heeft dit complex nog het meeste van haar originele structuur.
9 maart, Pisaq nabij Cusco. Omdat Pisaq minder bekend is als Machu Pichu zie je hier veel nieuwe begroeing en moeten parkwachters hun best doen om te voorkomen dat de sites opnieuw verloren gaan in de fauna.
9 maart, Pisaq nabij Cusco. Dit is de hoofdsite van Pisaq, de zonnetempel. Hier ligt ook de Inithuana van deze site. Elke Inca site heeft een dergelijke steen, wat het heiligste punt is. Inithuana betekent in Quecha ¨hitching point to the sun¨. De Inca´s gebruikten dit punt als de connectie met de zongod, de belangrijkste in het rijk der Inca´s. Vanwege de heiligheid van deze structuur, besteden de Inca´s meer tijd en moeite aan het bouwen van deze site. Dit zien je terug in de kwaliteit en gebruik van de stenen, wat van een hogere kwaliteit is dan de overige sites (gladder, betere fit, beter bestand tegen aardbevingen).
9 maart, Pisaq nabij Cusco. Hier woonden de Inca´s, 1 van de 5 sites nabij Pisaq.
10 maart, TamboMachy nabij Cusco. Vlakbij Cusco liggen 4 Inca sites, waarva 1 de Tambomachy. Deze structuur is gebouwd om een heilig geachte waterbron en werd vroeger gebruikt om je lichaam heilig te reinigen.
10 maart, Pucapucaya nabij Cusco. De tweede site vlakbij Cusco, na Tambomaya. Zonder gids is het gissen naar de functie van deze site...
10 maart, Q´enqo nabij Cusco. Wederom zonder gids is het gissen naar de functie van deze site...
10 maart, Saqayhuaman nabij Cusco. Deze site is de 4de van de serie en ligt het dichts bij Cusco. De site is beter bekend onder de fonetische naam ¨sexy woman¨, maar betekent in het Quecha ¨gevoede valk¨. Deze structuur is ook het grootst van de 4 en de stenen zijn tot 70 ton. Vlak voor de veroveringen van Cusco door de Spanjaarden hebben de Inca´s deze site gebouwd om van hieruit Cusco terug te winnen. De structuur stelt het hoofd van een puma voor, met Cusco als het lichaam.
10 maart, Saqsayhuaman nabij Cusco. Hier zie je enkele van de stenen gebruikt in het complex. De manier waarop de stenen zijn gebouwd bleek na onderzoek bijzonder goed bestand te zijn tegen aardbevingen, een vaak voorkomend verschijnsel in de omgeving van Cusco.
12 Maart, Lake Titicaca. Lake Titicaca is het hoogste vaarbare meer in Bolivia, op 4000 mtr hoogte. De havenplaats Copacabana heeft een veerdienst naar Isla del Sol, de geboorteplaats van de Inca god (Sol) en de eerste 2 Inca´s. Een 2de optie is een wandeling naar een iets verder dorpje langs de kustlijn om daarvandaan een prive bootje te nemen naar het eiland. Hier zijn enkele foto´s van tijdens de wandeling.
12 Maart, Lake Titicaca. Halverwege onze hike naar het eiland.
12 Maart, Lake Titicaca. Het havenplaatje waarvandaan we de boot konden nemen naar het eiland, Isla del Sol.
12 Maart, Lake Titicaca. De bootvaarder een extra tip gegeven om een klein rondje extra te maken om de baai van Copacabana. Deze foto is genomen in de richting van Puno, de bekende Peruaanse havenplaats.
12 Maart, Lake Titicaca. Dit is de kust naast de havenplaats Copacabana vanaf de boot.
12 Maart, Lake Titicaca. Beeld in het rechte gedeelte een krokodil in, het linker gedeelte ene vis (met opgekrulde staart). Ook een gedeelte van de kust naast Copacabena.
14 Maart, Lake Titicaca. Na een nacht op Isla del Sol en een nacht in Copacabana, de bus genomen naar La Paz. Tijdens deze rit steekt de bus het water over op een pont, met onze spullen aan boord.
14 maart, La Paz. Bij de rit naar La Paz kom je vanaf een alti plano (een grote vlakte) aan in een dal, waar La Paz in is gebouwd. Met de ligging van de bergen op de achtergrond een schitterend gezicht.
14 maart, La Paz. Een andere kijk op La Paz vanaf de binnenkomst.
16 maart, Tiwanaku vlakbij La Paz. Tiwanaku is een archeologische site open voor het publiek. De locatie herbergt 3 tempels van het volk Tiwanaku, die voor de Inca´s leefden. Ze regeerden over een periode van 2700 jaar en hun roots hebben een grote invloed gehad op de Inca´s. Op deze foto zie je onze erg ijverige gids voor doen hoe een mummie werd begraven, in de foetus houding voor de geboorte in een nieuw leven. Hoe kan je zo iemand geen fooi geven?
16 maart, Tiwanaku vlakbij La Paz. De muur van een van de tempels, herbouwd met de originele stenen.
16 maart, Tiwanaku vlakbij La Paz. Op de voorgrond een van de tempels met hoofden van heersers uitgehouwd in steen. Op de achtergrond een tweede tempel, de belangrijkste. De poort is de zonnetempel welke werd gebruikt bij heilige ceremonies.
16 maart, Tiwanaku vlakbij La Paz. Hier zie je een van de hoofden duidelijker. Blijkbaar was dit een vrolijke heerser, met glimlach en al.
17 Maart, La Paz. Although I´m not the football fan that some of my friends call themselfs, when Maradona starts playing against the President of Bolivia, I transform myself in a shirt-wearing, beer-drinking football fan.
17 maart, La Paz. In the middle of the field you can see Maradonna, wearing number 10. On his left, faced towards us, you see Evo Morales. Although it may seem as if Maradona did a lot, this was one of the few moments he actually ran.
March 20th, Rurrenabaque. While waiting for some friends to show up in the jungle town of Bolivia we decided to hire some bikes to drive around. The ultimate rush was doing 80 on the landstrip of the local airport.
March 21th, the Pampas near Rurrunabaque. A 3 day trip to the pampas with 7 friends picked up along the way. Seeing monkeys, swiming with dolphins, anaconde hunting, seeing more monkeys, piranha fishing and a lot of nature sight seeing
March 26th, Salar de Uyuni. After the jungle time for something else, a desert. That is, a salt desert. This is the remains of a lake the size of half of Holland, which dried up 10.000 years ago.
March 26th, Salar de Uyuni. You can find in the middle of the Salar de Uyuni some sudden appearing islands. These are the remains of coral reefs, now filled with cactusses. The salt desert is huge, but over its total size it only varies 20 mtrs in height.
March 26th, Salar de Uyuni. The flatness and equal color over the whole desert allows for some nice shots. When I get back, ask me for the video with the best photo´s ever.
March 26th, Salar de Uyuni. Yep, that´s me, locked up.
March 27th, Salar de Uyuni. Second day of our 3 day jeep ride we saw the sunset. To watch this, you need some determination, cause this photo is shot at 5.00 in the morning. But, like most of the desert, it was worthwhile!
March 27th, Salar de Uyuni. During our jeep rides the scenery could change within seconds. Take a 30 minute nap and you would have missed 3 different scenery, all just as beautifull. Here is a shot of 2 different scenery´s.
March 27th, Salar de Uyuni. At the end of the second day, we would see the Laguna Colorado, a lake with a distinct red color. Again, this made a beautiful scenery.
March 28th, Salar de Uyuni. Waking up in a natural hot spring, what else could you wish for?
March 29th, Santiago. After the Bolivian culture there is no better place to get the spirits up than Santiago. Developed, buzzing, party scene and good wine, what else?
April 1st, winery Concha y Toro, near Santiago. A small wine course in one of the biggest wine producing regions, right next to Santiago.
April 2nd, Panguipulli. After the speed of Santiago the lakes make a good contrast. In Chili and Argentinia there is a Lake Region which encompasses both countries. This Lake Region is with right the second hot spot of Chili and definitely my number one.
April 2nd, Panguipulli. Except for renting your own car, hitchhiking is the best way to drive around the lake region. People are always friendly to take you along and the views from the back of a truck beats everything!
April 2nd, Panguipulli. Beautifull scenery along the road, from the same back of the truck.
April 2nd, near Panguipulli. Another valley, just a 30 minute driver from the other lake. Within 4 hours I drove, that is was driven, past 4 different lakes, one more stunning than the other one. It must be said that the weather cooperated incredible, considering it is autumn in a mountain/lake district.
April 2nd, Puerto Fuy. Final destination the first day. Just one of many sites in the Lake Region, yet virtually undiscovered by tourists. Except for Scott, the owner of the SCS Habitat in Santiago who has been travelling in South-America for 5 years and gave me the description how to get there.
April 3rd, Puerto Fuy. The mountain Choshuenquo-something from the town of Peurto Fuy.
April 3rd, Puerto Fuy. The ferry that brings me across the lake to the border with Argentinia for the first crossing and many to come.
April 3rd, Puerto Fuy. And that happens to be the old ferry that was used before modernization hit Puerto Fuy, considering the looks of the town not more than 5 years ago.
April 3rd, Puerto Fuy. The ferry ride across the lake.
April 3rd, San Martin de Los Andes. More touristic is pretty close to impossible, given that the only town income is tourism. But then again, it is a nice place to process the beauty of the surroundings you pass before entering the city. Like Lago Lacar for example.
April 4th, near Junin de Los Andes. The autumn causes the colors in every parc to change rapidly, creating even more incredible scenery. Like most people say, autumn is the best time of the year even considering the many rainy days.
April 4th, near Junin de Los Andes. From parque Tromen you can get a good view on vulcano Lanin, being said the most beautifull shaped in Argentinia, almost perfectly cone-shaped.
April 4th, near Junin de Los Andes. The hike through parque Tromen is a 2 hour surprising experience with constant changing environment.
April 4th, near Junin de Los Andes. Parque Tromen and it's lake. After a 2 hour hike this is your reward. Amazing.
April 4th, Lago Tromen. Near Junin de Los Andes. A close up from the previous picture. Nature at it´s best.
April 4th, Lago Tromen. Near Junin de Los Andes. The beach coast is covered with different fauna, with trees being the most abundant. Some of the trees I´ve never seen before, like this one.
April 12th, Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. After my visit to Lake Tromen a rainy period in the Lake District kept we waiting and waiting until I saw that more south the weather was better. So I traveled south to visit parque Torres del Paine, the most spoken hot spot of Patagonia. It is an enormous park 3 hours from the nearest town and only allowed to visit on foot. With that size that means that you are the most beautiful sites are only reachable on foot. What else could we do than to go hiking for 5 days?
April 12th, park Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. The park received it´s name from the famous summits, the Torres del Paine (english: Towers of Paine, not pain). The towers are part of the bigger mountain range of Cordillera del Paine, but are used as the figurehead for the parque because of it´s unusual shape, a steep colomn.
April 12th, park Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. Our first day we hiked from the bus drop off to our first camp sites. Inmediately the weather turned for the good and didn´t change after that for the next 5 days. No rain, no (new) snow and a clear sky (on most of the occasions :p)
April 12th, park Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. Our hike would consist of the well known ¨W-hike¨, this means that we would enter 3 different valleys symbolized by the lines of the W. Here you see the first valley from the entrance point, a welcoming view.
April 12th, park Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. The first valley to enter was snowed under the day before our arrivel. This meant going up steep hills without special equipment but wíth 10 kilo extra on your back. A little victory cheer after each hill was certainly welcome.
April 12th, park Torres del Paine (day 1) near Puerto Natales. At the end of day 1 we had to set up camp. Besides putting up your tent in the snow, this meant protecting your food from the mice aroudn the campsite. The plastic bags in the back on the horizontal string were not suficient to keep the starved mice out. My bottle technique turned out to be funtional, yeah!
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. First of all: the 13th of April happens to be the birthday of my little sister which I couldn´t reach from the park. Again ¨Happy Birthday¨ !!! Back to the park. An amazing experience in the morning is viewing the sun hit the Torres del Paine from up close. First it turns incredible red, then amazing yellow and when the sun hits it, it returns into the normal state. This photo is the first of the serie, made just before sunrise.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Second photo of the serie, the stones turn red. Due to my uskilled camera use, you are not able to see the true color. In reality the stones were more brightly red.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Third photo in the serie, the stones turn bright yellow.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Fourth photo of the serie, the towers return back to normal state. A little history lesson in the formation of these beautifull towers is well deserved: roughly 3 million years ago bubbling magma began growing and pushing its way up the colomn shape of the vulcano, taking a thick sedimentary layer with it. Glaciation and severe climate weathered away the vulcano itself, but leaving the harder spectacular Paine Massif standing t hus creating the amazing shapes of the Towers. The sedimentary layer is best seen right above me, black coloured. The stolled magma is best seen in the stone colored towers.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Still the first valley, except this viewpoint is from the ground.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Although the weather is rough and the wind is mind blowing, you can still find some features which I´ve also seen in the amazone basin.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Out of the first valley along the way to the second one we pass some lakes such as behind me. Truly worth another photo (out of the total of 300 in 5 days, and that was the selection of better ones)
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. The wind coming from the glaciers blows the snow over the mountain tops and teams up with the sun to give a beautifull view.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Another lake than the first one, we keep on passing beautifull scenery with each location giving a seemingly new insight of the park.
April 13th, park Torres del Paine (day 2) near Puerto Natales. Behind the tree the sunset gives it a go. And no campsite nearby. Luckily the sun sets slowly this far south, so we came in on time to set up our tent (and secure our food)
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. The start of the third day was partly along the beach. One of the fascanating things of this park is the diversity along the paths. Although a stone beach, still pretty amazing in the early morning and a welcome change after mountains and mountains.
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. The autumn is a popular period to visit Patagonia because of the changing colours. Here a close-up of the (again) beautifull views, this time the little details that count.
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. Same here like the previous photo, although here the detail is a bit bigger.
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. This day we were going to enter the second valley, the French Valley. This valley leads to a viewpoint where you have a 360 view of the mountains that make up Torres del Paine. It was supposed to be worth it, and even before we reached the determined viewpoint, we already saw some amazing views along the way.
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. Unable to photograph a 360 view, here is the best I could do. Although amazing, keep in mind that this was only a small part of my view :D
April 14th, park Torres del Paine (day 3) near Puerto Natales. After the valley we inmediately took off to hike to the campsite on the base of the third valley. It was an easy hike and before dark we arrived at Lake Pehoe.
April 15th, park Torres del Paine (day 4) near Puerto Natales. This would be the day to visit Glaciar Grey, one of the outslopes of the Southern Glacier that lies above the park. But not before we were given a special show by the sun over the mountain chain of Torres del Paine.
April 15th, park Torres del Paine (day 4) near Puerto Natales. After succeeding the 3,5 hr walk in 2 hrs we got a glimps of the glacier closeby (this photo was taken halfway).
April 15th, park Torres del Paine (day 4) near Puerto Natales. The word ¨electric blue¨ suites the colour of the glacier. The snow was so white it almost looked blue.
April 15th, park Torres del Paine (day 4) near Puerto Natales. On the way back to the tent, the sun gave us our second surprise of the day, this time in combination with the glacier.
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. On our final day we had to walk for only 5 hours, downside was that we had to arrive at 12 PM. That meant getting up at 5, packing the tent in the dark but also watching the sunrise.
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. On the right the sunrise (dûh!) and on the left the mountain range.
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. Liek with the towers, the sunrise set the fields on fire for a brief period of 10 minutes. That was a good moment for a break and enjoy the beauty (again?)
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. And our second surprise that day, a rainbow on the other side of the river, maybe 50 meters away. If that wasn´t enough, we were allowed to see the full rainbow!
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. Far south during autumn means a sun in a low position, means long shadows, means a few funny moments.
April 16th, Puerto Natales. At the end of the fifth day we had a special dinner, to celebrate our hike was over ánd the birthday of the left girl.
April 16th, park Torres del Paine (day 5) near Puerto Natales. And to finish our hike in a proper backpack style, we splurged and went out on cocktail night. In front of these two, you see the Chilenean traditional cocktail Pisco Sour wíth raw egg white. Serious!
April 18th, Ushuaia. After the 5 day hike it was time to leave Chili and head for Argentinia. Nearby the park lays the most southern town on earth, Ushuaia. Well, nearby...the small distance took me 12 hours because of the rougud terrain of Tierra del Fuego, the island on which the town lies. Unexpectedly I saw the Dutch flag brouderly hangin next to the Argentinian one. And no one needs to know that it is actually the flag of Paraguay.
April 19th, Ushuaia. After some looking around in the freezing wind (not something like the lovely breese that we in the Netherlands call wind, but mind blowing strikes of air movements, got it?) we decided to go hiking up to the glacier to give it a good comparison with the first one I have seen in my entire life. Again, amazing views.
April 19th, Ushuaia. Aroudn Ushuaia the mountains are all covered with young forests. The trees in the different forests have the fantastic thing that they all have the same age due to the growing and retreating of the glacier in a seasonal timespan (although one of many years one way). The other fascinating thing were the dead trees that didn´t seem to decompost, according to the park guards due to the cold temperature.
April 19th, Ushuaia. Just below the glacier we could see one of the mountain ridges that shaped the classic U-vorm in which the glaciers vorms. This side was given the name Black Mountain due to the consistment of black stones.
April 19th, Ushuaia. And then this was our rewarding view over the Beagle Channel. This channel is named after the ship of Charles Darwin when he came to visit this region for his famous evolutionary study. On one shore lies Ushuaia, the most southern town on earth, on the other side (not visible) lies Puerto Williams, the most southern settlement on earth.
April 19th, Ushuaia. A small contribution to the photo list to show the different colours present in the forests.
April 19th, Ushuaia. And because I just happened to like the different colours, another contribution.
April 21th, Ushuaia. When you start walking the other way, in the direction of the Beagle Channel, you get to see the stunning location of Ushuaia. Here you can clearly see that it is situated between the channel and the mountain tall of the Andes.
April 21th, Ushuaia. Although freezing cold and with a wind that makes the temperature feel like -20 (no kidding!) you can still feel yourself looking at some warm sunny bay on the northern shores of Argentinia.
April 21th, Ushuaia. Here a beautifull view of the tail of the Andes during the same walk.
Something nice!
April 21th, Ushuaia. Just to let the people know how far the most southern town on earth really is: it´s 3040 km away from Buenos Aires. Guess where my next bus ride goes to?
April 22th, Ushuaia. After a day of organising and handling business that I have been postponing for 2 weeks, it was again time to visit a park. This time it would be parque Tierra del Fuego. As you know, I like colours.
April 22th, Ushuaia. This park has som many rabbits hopping around that I started to think it might be a burden for the parque. Good thing is that you can get as close as 2 meter from them before they start hopping away from you.
April 22th, Ushuaia. After Torres del Paine it was hard to look at a park with an objective sight, but since this park had a total different character, I managed. For one, the park is much flatter. This happens to be one of the views of the parque, higher then this without climbing gear was impossibile.
April 22th, Ushuaia. Nothing more than another nice view from the park!
