x 2010 moeder en kind
x2010 Fantasia
x2010 zwanendans
x2010 Tegenstelling
x2010 Hoofdse dans
x2010 De tel kwijt
x2010 Amazing
x2010 Sneeuwwit
x2009 Condori
x2009 Verschijning
x2009 Herfstportret
x2009 Kriebel
x2009 Frustratie
x2009 Dalmatiërs
x2009 Steenbil
x2009 Heupen
x2009 Blauwe hoed
x2009 Herfst
x2009 Maskerade
x2009 Drie fakirs
x2009 Afrika
x2009 Ritje Naar de bollen, maar niet met de auto!
x2009 Duet
x2009 Achterom kijken
x2009 Scarabee
x2009 Kameleon
x2009 Buurtbabbel
x2008 Water
x2008 Nijlstijl
x2008 flamenco-flamingo
x2008 Pauw-er
x2008 Maanmeisje
x2008 Ying-Wu & Kuan-Yin
x2008 Vosje
x2008 Aboriginal
x2008 Onderweg naar Antarctica
x2008 Noodlanding
x2008 Vlinders
x2008 De Amazone
2007 Het alziend oog
2007 Het Brezé-mannetje. In Frankrijk zag ik consoles, uitgehakt in zandsteen. Ze hingen heel hoog aan de muur. Ik schilderde er een , zittend in het gras, heel tevreden.
x 2007 Zomer. De zomer uit zich uitbundig met felle kleuren en vloeiende vormen.
x 2007 Verlangen. Het winterse verlangen naar de lente, van de warme kachel naar het lentegroen en zonnegeel.
x 2007 Winterkleur. De kleuren van de winter met een sprankje hoop.
x2006 Violist in boom.
2006 Het ondergrondse trollenorkest.
x2005 Muzikant
x2005 Meisje
2005 Vorm.
x2004 Zomer. Wanneer gedachten en emoties geleidelijk tot rust komen en in de natuur van de geest oplossen komt er een moment van stilte: de aanwezigheid in het hier en nu.
x2004 Een ei gelegd!
x2005 Eskimo. Ik schilderde met wit, veel wit, het werd een eskimo. Hoe kan het ook anders?
x2004 zonder titel
x2004 Rose baan.Een rose baan schiet door het geel omhoog, m'n voeten gaan ervan tintelen, geel rood, oranje, rose, perzik........
x2004 Geel in Frankrijk3. Geen geel aan m'n lijf....wel geel in m'n humeur...een stralende blik...maar geen geel aan m'n lijf, mijn lijf is al geel! Ook geen geel in de ontmoeting...wel geel om ons heen, twee stralende blikken...maar geen lijfelijk gegeel.
x2004 Geel in Frankrijk 2.
x2004 Geel in Frankrijk. Vanmorgen heb ik geel gezien, het was teveel voor mij. Ik kreeg er koppijn van. Vanmiddag maakte ik muziek bij het geel en toen was het makkelijker en kon ik er wel naar kijken.
x2004 Lente.
x2004 Argwaan.
x2004 Getuige
x2004 Ontmoeting. Ontmoeting van geel en rose, van pijn en liefde, van energie en hoop, van pijn en hoop, van energie en liefde. De ontmoeting van de lucht en het land, ademen in de hemel en aarden in de lucht.
2003 Cliniclown.
x2003 Plant
x2002Meisje. Dagboekfragment: gisteren schilderde ik een bloot meisje, ik voelde me gekwetst. Vandaag gaf ik haar een jurkje aan. Het meisje stopt haar handen weg, wat betekent dat voor mij? Afwachten! De kleuren zijn prachtig, die bevallen me buitengewoon.
x2002 Indiaan. Ik schilderde een gezicht, dat doe ik het allerliefst. Het werd een indiaan, met een muisje op zijn hoofd. Ik ben vooral zelf getroffen door de kleur van dit schilderij, het was heerlijk om met deze kleuren bezig te zijn.
x2002 Andersom. De vogel vliegt de vrijheid tegemoet, Mooi zo, vogel, neem dat jongetje maar mee.
x2002 Vogel op je hoofd. Er hat ein Vogel, een opvliegvogeltje. Er....?
x2002 Seksualiteit.
x2002 Ingrijpend.
x2002 Spetters. Ik gooi gouden spetters in het rond, ik ben gelukkig!
x2002 China
x2002 YinYang
x2002 Draak
x2002 Twee draken en een ei. Een volksdanscursus met het thema China zet mij in gang om "Chinese" kunst te maken. Ik geef er natuurlijk wel mijn eigen draai aan!!
x2002Speelse borsten.
x2002 Lijf in beweging.
x2002 Vaas. De moederstroom.
x2001 Nut. Dagboekfragment: vanmorgen tekende ik een vrouw , kromgetrokken, naar buiten gericht, ontzettend kwetsbaar. Huilen.Later tekende ik er een burcht in, en de maan in haar buik. De toren groeit door in haar buik, in de maan. Een sterke burcht.......
x2001 Dansende vrouwen.
x2001 Kali. Soms heb je zin om alles uit te kotsen, te spugen, te schreeuwen en de hele wereld aan je laars te lappen. Dan moet je Kali maar gaan schilderen met veel rood, dat helpt.
x2000 Kasteel.
x2000 droomboom.
x2000 Stroom. Ik schilder eerst met geel en blauw, maar word niet gepakt door de kleuren, dus.....ja, dan maar weer rood, en er komt een geweldige energie op gang, het is verbazend wat kleuren met je doen als je hen hun gang laat gaan, als je je laat meevoeren naar waar zij je brengen, gelukzaligheid!
x2000 Indiaan
x2000 Liban, de zeemeermin. Een zeemeermin symboliseert diepte. Ik lees in een boekje over zeemeerminnen : De annalen van het koninkrijk Ierland(558 na Chr.) maken melding van een meisje met de naam Liban. Zij ontsnapte (in 90 na Chr.) aan de verdrinkingsdood in Lough Neagh. Zij smeekte God dat Hij haar benen veranderde in de staart van een zalm. Meer dan 300 jaar woonde ze met haar hondje(dat veranderd was in een otter) in het meer. Uiteindelijk smeekte ze een bode van de heilige Comgall, die op weg was naar Rome, om haar te helpen. Haar bede werd verhoord en ze ging regelrecht naar de hemel, maar niet voordat ze was gedoopt met de naam Murgelt, de zeemeermin. De otter spreekt me aan om zijn speelsheid. Ik heb lol in het schilderen van dit schilderij, ook al vooral om de kleuren, blauw, paars, groen en goud.
x2000 Verbinding. Ik schilder licht en donker, de verbinding wordt een boom. Een kind dat ruimte zoekt, een wolf en de volle maan. Twee dansende vrouwen in de aarde, een tempel met een lange trap. Ik schilder symboliek, míjn symboliek. Het verrassende is dat dát de symboliek van de wereld is.
x2000 Voeding. De zwarte moeder biedt het kind de borst aan. Het kind is blank. Maria aan de borst van Anna. Anna heeft een intuïtieve blauwe pluim op haar voorhoofd. Zo werd Nut voorgesteld op oude beelden uit Soedan. Anna voedt Maria. Anna is een zwarte vrouw, Maria is een blank kind. Wat zegt dat over de wereld van nu? Wat hebben zwarte mensen ons te vertellen?
x2000. Dans je leven. Ik ben een vrouw in de overgang. De periode waarin een vrouw het lichamelijk moederschap verwisselt voor het geestelijk moederschap. Lichamelijke ongemakken omzetten in geestelijke diepgang, dat ga ik schilderen. Ik schilder en ik dans tegelijk, om en om, wouw, wat een energie!
2000 Zonnevlek.
x2000 Wiel. Ik heb een krachtvogel getekend. Hij staat stevig op zijn poten, zijn lijf is een medicijnwiel.
x2000 Trap. Ik weet het niet precies maar ik denk dat ik hier het sterven heb geschilderd, de trap van de dood naar de tunnel van het licht, een belofte.
x1999 Opperheks.
x1999 Vogelhoed. Ik teken een hele reeks portretten, ik vind het leuk om een beetje raar te doen.
x1999 Vissenman.
x1999 Wat een rare!
x1999 Zwarte vlinder.
x1999 Oneerlijke strijd.
x1999 Bang voor een vogeltje?
x1999 China-kind.
x1999 Slangenmeisje.
x1999 Spoken.
x1999 De gouden poort. Ik schilder de rotsen uit het sprookje van de Japanse steenhouwer die koning werd en daarna weer gewoon steenhouwer. Ik wil een gouden kroon schilderen, die ook een poort zal zijn, want de steenhouwer is door de poort gegaan. De poort van het leven en nu is hij tevreden met wat hij heeft.. Het schilderij symboliseert de weg naar het licht. Uit het donker oprijzend richt het licht zich op als een kolom. De kroon kan alleen maar stralen als het licht erop schijnt, een kroon in het donker straalt niet.
x1999 Hert. Ik tekende dit hert met krijt. Herten geldden in de oud-Keltische tijd als boden tussen de wereld van de goden en die van de mensen.
x1999 Het zijdeurtje.
x1999 Woestijn. Ik schilderde alleen maar geel, een heel vel vol. Ik heb ernaar zitten kijken, het werkt verzachtend. Later is er een woestijn ontstaan uit het geel. Nomadententen en vrouwen op weg naar huis. Dat voelt goed. Ze steken de woestijnvlakte over, dat doe ik ook. Ze hebben kamelen bij zich om te helpen dragen. Goed idee. En ze zijn samen. Dat bevalt me ook goed, dat ze niet alleen zijn.
x1999 Spookboom.
x1999 De schutting.
x1999 Rood. Ik ben een beetje aan het spelen met rood en plakband. Aarde, wortels, bliksem, vuur........
x1999 Rusland
x1999 Roze licht. Dit schilderij maakte ik met de verfstof cochenille, een heel schilderij uit twee gedroogde luizen. Dankjewel natuur, dat ik je mocht gebruiken.
1999 Boomkat.
1999 Inhuizen. Ik ben razend op mijn lijf dat me zoveel pijn bezorgt......en tegelijkertijd: ik bén dat lijf toch? Met het maken van dit schilderij heb ik geprobeerd een toegang naar de pijn te creëren, ik wil door de deur de pijn ingaan en vanuit de pijn naar buiten kijken. Ik zie het labyrint als symbool voor een weg die ik ga om doelen te bereiken.....één daarvan is acceptatie van pijn, me geen slachtoffer voelen. Dat lukt me goed.
1999 Verbinding.
1999 Boom.
x1999 Uitvliegen.
x1999 Zwart en wit.
x1999Vikingboot.
x1999 Schuld. Als licht niet bestond had donker geen betekenis. Als donker niet bestond was licht niet licht. Zonder elkaar hebben ze geen waarde, ze hebben elkaar nodig, ze zijn er voor elkaar. Ze zijn elkaars verleden, toekomst, verlangen, spanningsveld en component.
x1999 Storm op zee.
1999 Engeland. Een Keltische steen, de Tor van Glastonbury en een venster in een kathedraal, dat is Engeland op zijn best.
1999 Volle maan. Als kind al tekende ik vogels. Het waren altijd loopvogels met lange poten en nekken. En lange dunne snavels. In de periode dat ik schilder, zijn de vogels steeds teruggekomen in mijn tekeningen en schilderijen. Als zwarte raven, als schattige vogeltjes, lange nekken die verstrengeld aan elkaar vastzaten, vliegende vogels in volle vaart, vogels op zoek naar nestwarmte, vogels die hun kop in het zand steken..... al die vogels ben ikzelf. In het verbeelden van de vogel heb ik en manier gevonden om mijn innerlijk te verwoorden, eerst in vogeltaal, later in gewone taal. De laatste vogel die ik schilderde zit op een bergtop in het licht van de volle maan en peinst over haar leven.
x1999 Stad in de nevel
1999 Storm. Oostenwind, een kunstkenner vertelde me dat storm op een schilderij meestal van links naar rechts gaat, bij mij niet.
x1999 de Russische vrouw. Alweer die vrouw die achterom kijkt. Ze kijkt achterom naar haar eigen voetstappen, die ze achterlaat in het donkere kader van haar leven. Ze neemt afscheid. Ze wil niet zomaar weglopen maar eerst daadwerkelijk afscheid nemen, het verwerkproces aangaan. Ze staat al in de schone witte sneeuw, in de nieuwe wereld. Sneeuw maakt de wereld nieuw. In mijn dromen verschijnt ze nog steeds, ze helpt me bij het vinden van oplossingen voor problemen, ze is verbazend vindingrijk en doortastend
x1999 De geheimzinnige Russische vrouw.......In visualisaties en dromen kom ik haar tegen, ze staat in de verte en kijkt om. Het is net of ze me roept, of ze wacht op mij. Ze is een Russische vrouw, dik aangekleed in een bontmantel en met een bontmuts op haar hoofd. Witte nevelen omhullen haar. Ze fascineert me. Komt ze uit Siberië? Heeft ze het Siberisch koud? Is ze een gids van mij, is ze mijn wijze vrouw? Stamt ze uit een ander leven van mij? Ik zie steeds haar achterkant èn haar gezicht omdat ze omkijkt. Dat boeit me, waarom draait ze zich niet om? Waar gaat ze heen? Ik wacht maar rustig af....
x1999 Het labyrint. Ik vind het labyrint een prachtig symbool voor de weg die we gaan, voor mij is dat de weg naar het geluk.
x1999 Eindeloos. Eindeloos, keer op keer laat ik het weer gebeuren....Voeding, liefde, aandacht, zacht in diverse kleuren......Donker, duister, argeloos, kwetsbaar, boos te treuren.....Geruststelling, geborgenheid, genegenheid om op te fleuren.
x1999 Moeder Aarde. dagboekfragment: Nog steeds wil ik vrouwen schilderen, borsten en buiken. Het is een manier om contact te zoeken met"de godin", met mijn "zelf". Moeder Aarde staat symbool voor de vrouw, de vrouw in mij, de vrouw die zich vrij voelt in haar lichaam.
1999 Bridget.
x 1999 Het moeras. Ik ben aan het spelen met water, verf en glycerine. De glycerine verdeelt de verf in kleine stukjes. Ik laat het druipen, draai steeds het papier. Ik ontdek iets wat ik heel erg leuk vind. Door de glycerine droogt de verf niet op en daarom blijft het mengen. Er ontstaan druppels, riviertjes, stukjes op elkaar gestapelde verf. Ik heb er geen zeggenschap over, het gebeurt. Ik mag de kleuren kiezen en het blad draaien. De rest gebeurt en ik laat het gebeuren. Als ik een dag later in m'n atelier kom ben ik verbaasd. Prachtig. Nu nog zo hier en daar een sprietje en klaar is mijn moeras. Een moeras, een stukje aarde, dat geen stevigheid biedt. Wegzakken kun je, verdwijnen. Iedereen kent wel een periode in het leven waarin je dreigt weg te zakken in een moeras. Kracht en inventiviteit heb je nodig om je niet te laten verslinden door de blubber.
x1998 ST Mary in the fields. De Mariaziel..... de innerlijke, goddelijke, vrouwelijke ziel....de zuivere onbevlekte ziel. Maria, de moeder in mij.
x 1998 De aankondiging. Ik ontmoet Maria aan de Ganges in de vorm van het klaproosparfum. Moeder Maria en Moeder Ganga. Roos klapt open en weer dicht, lief of boos, ze is een echte klaproos.............ik ben een klaproos, sterk in het uitzaaien en terugkomen.
x 1997 De spiraal.
x 2004 Slangengodin van Kreta. Een nageschilderd beeldje van de slangengodin. Ik ben zo blij dat ik dit beeld heb gevonden, dat ik het niet eens erg vind dat ik iets náschilder. Deze vrouw(!) straalt kracht uit, ze beheerst de slang. Ik zocht op Kreta naar een beeldje van haar en dat was niet gemakkelijk maar wel heel leuk. In iedere souvenirwinkel vroeg ik om de slangengodin en ging staan zoals zij staat, en voelde me ook zo. Pas aan het eind van de vakantie vond ik haar, zo heeft het moeten zijn, het was een super therapie!!! En dit is mijn laatste slangenschilderij, denk ik......
x 2003 Vuurslang. Dagboekfragment: Ik schilder een vuurboom, gespleten. Een slang(groen) komt van tussen de wortels en rijst omhoog. Hij(of zij?), nee híj(!)kijkt me aan.'t Zal ook niet. De slang moeten we beheersen. Boosheid ook? De vlammen worden blaadjes, ik ben heel tevreden.
x 1997 Conversatie. De slang is in alle culturen een dier dat zich op de voorgrond plaatst. De slang wordt gebruikt(symbolisch) om een scheppende kracht te verbeelden. De slang moeten we beheersen, de slang staat symbool voor onze creatieve energie. Talloze vrouwen dromen over slangen als ze in een periode van hun leven zijn, waarin ze merken dat ze macht over hun eigen leven hebben. Eerst zijn het angstige dromen, later niet meer: De slang vertegenwoordigt kracht. Kracht, die nodig is om de vrouw te worden die ze wil zijn.
x 1997. Slangenvrouw. Na een jaar zoeken en wroeten naar de symboliek van de slang is mijn angst voor slangen verdwenen en is de slang mijn maatje geworden.
x1997 Koedalinie. Koendalinie, wakkere slang, ontrolt zich uit de knoop om energie te laten stromen. Het is de vaste bewoner van mijn lijf................. Als de koendalinie-energie gewekt wordt, ontrolt de slang zich vanuit een slapende toestand langs de chakra's omhoog. De slangenenergie brengt de mens naar de dualiteit en verheft de mens daarboven.
1997 En de vrouw is als de aarde. Met zand van strand, rivier of straatje, achtertuin, niets is te min, eren we onze moeder aarde, moeder aarde, de godin........Aangespoelde golven op het strand beïnvloeden het zand met wat ze meenamen uit zee....diepere gedachten drijven zo omhoog, de zee is, gelukkig, nog lang niet droog.
x1997. Oog in oog. Ik kijk naar jou, ik zie jouw oog, ik vang jouw blik, ik verblik of verbloos niet, ik knipoog, wat beoog ik eigenlijk in dit ogenblik? Ik zie dubbel, ik zie teveel, ik kijk weg, ik kijk je aan met een steelse blik, wat zie ik veel, zeg! Ogenschijnlijk zie ik niks, ben ik verblind, een blinde haat vertroebelt mijn blik, al die ogen, dat ben ik! Al die ogen zijn van mij, mijn eigen ogen kijken mij aan. Beschouwend en bespiegelend zal ik door het leven gaan.
x aug 1997. Zonnebloemvrouw. Zonnebloemvrouw je vraagt om aandacht en ik weet niet wat je wilt, als ik je zie krijg ik het warm en ergens binnenin me gilt.......het nee......dat geel, dat geel dat is verschrikkelijk, geel betekent pijn. Ik weet dat het geel er is en blijft, dat het zo zal zijn. Pijn maakt onaanraakbaar, onaantastbaar, het betekent eenzaamheid. Maar het kan ook wilskracht geven, het zonnebloemgeel verlicht de strijd.
x juli 1997. Vogelvrouw.
x juli 1997. Nestwarmte.
x juli 1997. Het gesprek. Ik zag een beeld op de TV van een gesprek in Afrika. Toen ik het zag, in een flits, dacht ik: ik maak het na. Die kleuren rose, groen en oker troffen me heel diep, alsof er ergens heel ver weg iemand naar me riep: Annelies, ga aan de gang, ga aan de gang en snel, kombineer de kleuren anders, toemaar, je kunt het wel. Ik schilderde in volle vaart, wist niet dat het zó kon. Ik zag een beeld op de TV én wat ik erbij verzon.
x juli 1997. Spiegel. Ik heb gespiegeld en bemind, ik was moeder, ik was kind, ik was vriendje en nog meer, ik werd gekwetst keer op keer. De spiegel trok en trok en trok en bleef maar hangen aan m'n rok. De verscheuring was totaal, drie levens voegen niet, ik moest kwetsen, pijn gaan doen, angst oproepen en verdriet. Nu ben ik vrij en voel geduld voor het hebben van de schuld. De vrede die ik nu ervaar spiegelt ook, zonder misbaar. Ik voel me dankbaar en gezond, de spiegel zelf heelt de wond.
x apr 1997. De vogelnon. Leg af die kap, je kunt niet vliegen........ Leg af dat habijt, je bent niet heilig....... Kom van je troon, je bent geen koningin.......Verjaag de schim, je bent geen martelares.........Kom achter die muur vandaan en leef hier en leef nu......je eigen leven.
x mrt 1997. Ganesha. Een jonglerende Ganesha, spelend met de Taj Mahal. Hij is een god voor arm en rijk, kende jij hem al? Hij heeft vier armen en hij rijdt het liefste op zijn muis. In India is hij heel geliefd, woont bij menig hindoe thuis. Soms is hij rood en soms oranje, ook zwart maar zelden geel, zijn ene slagtand is gebroken, de andere is nog heel. Hij steekt, hier op dit schilderij, de draak met India, "mijn" moeite met de armoe daar en met de paria. "Mijn" moeite met de Taj Mahal, Indiaas mooiste monument, geen stof, geen stront , maar zuiver marmer........dát kost een lieve cent!
x febr 1997. Protest. India, het strand golft de golven van de zee. de Indiase vrouw zegt :"nee, zee blijf, wij gaan niet mee met jou in zee, wij branden het vuur van onze cultuur, ons lijf. Wij zijn het Oosten, jij bent het Westen, wij léven het Oosten, waarom dat verpesten? Wij zijn arrogant, maar wij zijn het hier, jij bent arrogant, óók hier. De wereldbol is overvol, blijf aan je eigen kant."
x dec 1996. Verre blik. Wie is deze grote vrouw met haar verre blik? Ik zag haar vaak in India, ze verbeeldt mijn diepste "ik". Droomt ze van een leven bevrijd van deze hut, of is dat mijn projectie bij het zien van zoveel prut? Of is ze juist gelukkig omdat ze dromen heeft die ze, gewikkeld in haar sari, met zichzelf beleeft. Gaat het eigenlijk over haar of gaat het over mij, wie van ons beiden is, uiteindelijk, het meeste vrij?
x sept 1996 Démasquer. Wil je leven zonder maskers? maak dan een goed begin, neem eerst jezelf eens onderhanden, betrek daar niet de ander in. Doe je leven nog eens over om te voelen hoe het was, je masker, dat verdwijnt vanzelf, maar dat merk je later pas. Sta je open voor de ander? dan heeft dat masker ook geen zin, weg ermee, 't is beter zonder, een nieuwe start, een nieuw begin.
aug 1996 Bloeiwijze.Een plant komt uit een diep ravijn en groeit twee kanten op. De ene heuvel komt tot bloei, de ander nog in knop. Het ravijn is reuze diep, het is een scheidingslijn van mannelijk en vrouwelijk.....laat het mijn lichaam zijn! Mijn lichaam komt tot volle bloei, het brengt me veel geluk, van binnen moet naar buiten toe, het maakt ook dingen stuk. Daarom is het een ravijn, maar niet een onbetreden, ik ben er in gesprongen en bleef lange tijd beneden. Daarna groeide ik naar buiten langs de wanden naar het licht en is de bloeiwijze voltrokken...het is een mooi gezicht.
x juni 1996 Boomvrouw. Boomvrouw stapt in de bron, in de bron van zelfbewustzijn en van wil. Ze heeft gedachten, maar is meer dan haar gedachten. Ze heeft emoties, maar is meer dan haar emoties. Ze heeft een lichaam, maar is meer dan haar lichaam. Ze is een sterke vrouw, ze heeft een prachtig lichaam en een fantasierijke geest. Ze gaat confrontaties aan en is niet bang. Goedzo Boomvrouw, sterkte hè!
x mei 1996 Stromingen. Twee stromen die elkaar ontmoeten in een zandwoestijn. De prinses uit de oudheid wil behagen, ze wil gezien worden, gezien in alle lagen van haar binnenste. Ze daagt de stroming uit, een onderstroom, een bovenstroom, onderbewust, bovenbewust, onbewust vooral..........
x mrt 1996 Rosekwarts. De imploderende spiraal, weggezogen in mijn "zijn", als ik hem niet terug kan vinden zal ik dood gaan van de pijn, en verdwijn ik in de kosmos, de massa in van steen en ijs....Zo laat ik niet met me sollen, ik breng mezelf nog van de wijs. 't Is de draaiing van het leven, soms heel snel, soms heel sloom. Maar de draaiing houdt het levend, anders was het maar een droom.
mrt 1996 Gedragen worden.
x febr 1996 Kan niet vliegen.
x febr 1996 Klein vogeltje.
x jan 1996 zonder titel.
jan 1996 Het ijskind.............en dan heeft zij een kind op schoot.
jan 1996 De ijsklomp. Een droom van een kindje in een klomp van ijs, een ijskindje met een sterretje. De heks wacht rustig af, het ijs zal wel smelten en dan heeft zij een kind op schoot.
dec 1995 Roos. Ik had een andere vrouw nodig om mijn eigen vrouwzijn te ontdekken.
x dec 1995 Oerwoud. dokke dokke tok dokke tok dokke djoemtá, dokke dokke tok dokke tok dokke djoemtá.......er klinkt een trom, de tijd is rijp, een kind wordt gepakt: herhalend vergrijp. Een spelend kind, een meisje van elf, besneden wordt ze, beroofd van haarzelf.Geknot in haar voelen voor passie en vreugd, geknot in haar vrijheid, voorbij is haar jeugd. Strompelen zal ze haar leven lang, hoe moet ze verder, wat is ze bang. Een trom in de verte, het is weer gedaan. Er is weer een vrouw voor het mannenbestaan. Ze weten niet beter, ze horen erbij, dat is wat ze willen...... hoe is dat voor mij? dokke dokke tok dokke tok dokke djoemtá, dokke dokke tok dokke tok dokke djoemtá.......
x nov 1995 Pompoenen....het schilderij is niet van mij tot ik weet wat ik deed....Ik heb het wel geschilderd, hoor, maar de boodschap komt niet door. Dan is het steeds in mijn gedachten en moet ik maar een beetje wachten. Gisteren schoot opeens het woord "de stervende" me te binnen, maar dat klinkt zo negatief, zwaar om aan te beginnen. Ik schilderde mijn stervende trouw waar ik het bijna in begaf, alle leidingen waren verstopt, ik groef mijn eigen graf. Maar ik schilderde ook hoop, in de vorm van een salamander, het dier kwam al vaker te voorschijn, het is mijn symbool voor de ander.
x nov 1995 Ballon. Een ballon met drie onleefbare vrouwen, de eerste is te dik, de tweede heeft geen handen en voeten, de derde heeft geen ruggegraat. Ik stuur ze de lucht in........en hoop dat ze nóóit meer terugkomen!
x nov 1995 Links of rechts? Vechten dus, een weg naar buiten door een buis met pure gal, duwend, trekkend, tegenhoudend, je bent, tenslotte, toch niet mal?! Boven moet je toch zelf kiezen, ga je links of ga je rechts? Vlieg je nu de vrijheid in of was het maar voor even, slechts....Terug naar de warmte van de bollen, terug naar de gevangenis ......of vogelvrij de ruimte zoeken waar wind en zon en vrijheid is? Ik kies voor wind en zon en vrijheid, maar dat gaat niet één twee drie, met hulp van heel veel lieve mensen, interessant........psychologie!
x nov 1995 Opdracht. De vrouw heft haar handen, vingers met ringen, polsen met banden, ogende borsten, een helse blokkade, ze siert zich met dochters, zonder genade, er is geen einde en geen begin, de duimen gebogen, wat is de zin van deze verbeelding? De vrouw heft haat handen en zegt tot mij: "Kom uit de herhaling en maak je vrij".
okt 1995 De cyclus. Geboren en veroordeeld, clowneske zonnebloem. Slapende gestorven en verworden.....doem......de zonneclown straalt en leeft zijn geluk, van begin tot eind, het kan niet stuk. Ik ontworstel een depressie, doe dat op mijn manier. Ik overleef mijn leven op hardboard en papier.
sept 1995 Olifanten. De olifanten in mijn buik eten zich dik en rond. Ze hebben altijd honger en gebruiken dan mijn mond. Daarom moeten ze eruit, mijn buik, die is van mij. Ik werk ze nu naar buiten door middel van dit schilderij.
aug 1995 Theater.
juli 1995 Het gezin.
juli 1995 Twee vrouwen. Ik heb iets uit te zoeken.
Toren.
juni 1995 Draaien maar.
juni 1995 Doorkijkjes.
mei 1995 Bloem.
mei 1995 Huil maar.
mei 1995 Beladen met rijkdom. Ik doe veel ervaringen op als boegbeeld, dat is een groot voordeel.
mei 1995 Boegbeeld. Ik voel me het boegbeeld van mijn moeder, vooruit!
x apr 1995 De slak. De slak heeft gemak van zijn uit- stekende ogen. Hij steekt zijn ogen uit als een blinde. Voelend,tastend, zoekend, de weg naar zijn beminde.
x apr 1995. Zoekende ogen. Zoekende ogen in een bloemenhart. Snijdende scherpten, scherende smart. Het blauw verzacht en geeft nieuwe kracht.
x apr 1995 De zwelg. Ik word verzwolgen........
x apr 1995 Ap en Beer. Mijn vrienden door dik en dun.
apr 1995 Zo ver als planeten.
apr 1995 Vioolmens.
x mrt 1995 Museum Vroolik. Ken je museum Vroolik al achter het A.M.C.? Ga er maar eens heen en neem je kinderen mee. Ik durf haast niet te kijken het lijkt zo onbeschaamd. Wat een intiem gebeuren door de natuur beraamd. Dit kindje met twee hoofden de rompen aan elkaar, kindje één en kindje twee soms kindje drie, wat raar... Meestal dus gaat alles goed maar soms ook heel erg mis, en dan is er toch een moeder van wie dit kindje is. En het is gewoon zo lief, zo lief en zo alleen want het hangt daar maar te hangen te kijk voor iedereen. Ik denk ook aan de vader maar kom niet ver, mijn pen kan dat niet voelen omdat ik moeder ben. Ik durf haast niet te kijken maar kijk en kijk en kijk... Naast me staat mijn dochter, tjé, wat ben ik rijk.
x mrt 1995 Slang. De slang is eng want hij verslindt het ene na het andere kind. Deze slang is reuze blij: zijn al die kinderen echt van mij?
mrt 1995 Het dode kindje. Mijn vader en moeder verloren een kindje, het was het grote geheim in ons gezin, er werd niet over gepraat, nooit. Toch wéét je het als kind, je wéét. Ik schilderde hier mijn moeder met haar dode kindje en verwerkte zelf het grote geheim dat er was in mijn jeugd.
mrt 1995 Vogels. Nóu, zegt het kleine vogeltje, nou hóór, ik bèn niet klein. Jullie zijn allemaal zo groot, zo groot wil ik óók zijn. Maar nú ben ik nog heel erg jong met pluisjes op m'n vel, maar straks, dan ben ik net zo groot, gróter misschien wel!
mrt 1995 In de herhaling.
mrt 1995 Bang om te verzuipen.
febr 1995 Stroppen of clowns.
x febr 1995 Gevangen.
jan 1995 Pijn.
jan 1995 Springen... of niet
jan 1995 De maan in mijn buik.
jan 1995 In de zee-egel.
jan 1995 Zee-egel.
dec 1994 Wachten.
x dec 1994 Samen. Ja, gelukt, allemaal samen in de boot en nu op reis!
x dec 1994 Reddingsaktie. Onderweg komen ze de dikke dame tegen, ze dobbert op zee, houdt zich vast aan een balk om niet te verdrinken. Ook de vrouw zonder armen zwemt om hen heen, ze wil ook bij de groep horen.
x dec 1994 Buitengaats. Kleine Anneliesje dobbert met Ap en Beer op de grote zee, ze is bang voor de vogels en voor de vissen. Ap en Beer zien het wel zitten, vooruit, we gaan op avontuur.
x dec 1994 Het vertrek. Hier ga ik van start met schilderen, een geboorteproces........ ik verwerk mijn jeugd op het schilderslinnen, het is niet makkelijk maar wel heel bevrijdend. Kleine Anneliesje, Ap en Beer drijven uit de moederschoot de wijde wereld in.
