Gisteren, de dag voor de wedstrijd ben ik 16 jaar geworden. 'k had grote honger.
In Staden staan we met een kleine 120 renners aan de start in barslechte weersomstandigheden.
We haspelen een snelle eerste ronde af.
De protagonisten zijn weer die van vorig jaar : Jonas, Michael, Maxime, ...
Robert Pollak komt hier verrassend sterk uit de hoek.
Ook Seppe Verschuere is weer van de partij.
Halfweg wedstrijd is het peleton al uitgedund tot een veertigtal renners.
't was afzien voor mij. Geen gram vet teveel heeft in zo'n omstandigheden meer nadelen dan voordelen.
Ook Benjamin Declercq toont zich opvallend op de voorgrond. Hij is niet zomaar clubkampioen geworden vorige week.
Verkrampt op de fiets, maar niet afgeven. Ik blijf constant tussen positie 10 en 20 hangen.
Mijn pa met Sybille, de ma van de later winnaar Maxime Farazijn. Ondanks het weer kunnen ze blijkbaar toch nog lachen.
Pjotr in de aanval. Benjamin attent mee. Ook Maxime is weer vooraan te vinden.
Ikzelf hou met wat op de achtergrond zo vroeg in het seizoen. De koers ondergaan, meer zat er niet in vandaag.
De drie vluchters Maxime, Jonas en Pjotr spurten voor de overwinning. De rooie haalt de bloemen binnen. Ikzelf had de ronde ervoor op vijf meter na de aansluiting met dit drietal gemist.
Bij de achtervolgers haalt Thieme de bovenhand. Ikzelf word uiteindelijk achtste. Een sterke Lindsey en een verrassende Robert - twee ploegmakkers - eindigen net voor me.
