"ΣΤΥΛ - Το στυλ είναι επιδέξιο και άρτια οργανωμένο όσον αφορά την θεματική και την αρχιτεκτονική του κάθε έργου. Η θεματική επεξεργασία του άλλωστε χρησιμοποιήθηκε σαν "πρώτη ύλη" από μεταγενέστερους συνθέτες. Τα θέματα υπόκεινται αρχικά σε έκθεση και κατόπιν στην κατάλληλη επεξεργασία δίνοντας έτσι αίσθηση συνοχής. Οι συνήθεις μουσικές φόρμες που χρησιμοποίησε είναι οι (αργότερα) "κλασικές" φόρμες : η ασματική μορφή, η μορφή σονάτας και οι παραλλαγές."

"ΕΡΓΟ - Τεράστιο (και σε σημασία) - πάντως όχι μόνο συμφωνικό - έργο : 104 συμφωνίες, 16 εισαγωγές, 35 γερμανικοί χοροί, 8 νυχτερινά, 7 εμβατήρια, 31 κοντσέρτα για διάφορα όργανα, 62 σονάτες για πιάνο, 21 τρίο για έγχορδα, 45 τρίο με πιάνο, 84 κουαρτέτα εγχόρδων, 48 τραγούδια, 17 ιταλικές όπερες, 3 όπερες για κουκλοθέατρο, μία γερμανική οπερέτα, 46 κανόνες, 14 λειτουργίες, 4 ορατόρια και διάφορα άλλα θρησκευτικά έργα."

"Θεωρείται δίκαια ο πρώτος πραγματικός συνθέτης της κλασικής περιόδου, κατά κάποιον τρόπο πρόδρομος του Μότσαρτ και του Μπετόβεν. Ασχολήθηκε πολύ με το είδος της συμφωνίας και ενσωμάτωσε πλήθος ετερογενών στοιχείων με μεγάλη επιτυχία στη μουσική του σύνθεση."

"Οι συνθέσεις του Kuhlau για φλάουτο, κυρίως ντουέτα, βελτίωσαν σημαντικά το ρεπερτόριο του οργάνου. Στα ορχηστρικά έργα του ενσωμάτωσε λαϊκές μελωδίες της Δανίας, γι' αυτό ήταν πολύ δημοφιλής στη νέα του πατρίδα. Οι φίλοι του τον αποκαλούσαν, λόγω και του θαυμασμού του για τον μεγάλο συνθέτη, "Beethoven του φλάουτου""

"Το 1814 δίνεται η πρεμιέρα της πρώτης όπεράς του. Στα χρόνια 1816-1817 δάσκαλος μουσικής στο θέατρο της Κοπεγχάγης. Το έτος 1825 επισκέφτηκε τη Βιέννη, όπου γνωρίστηκε και συνδέθηκε φιλικά με τον Beethoven. Το 1828 διορίστηκε καθηγητής της μουσικής. Το 1831 καταστράφηκε από πυρκαγιά το σπίτι του και μέσα σ' αυτό πολλές χειρόγραφες και αδημοσίευτες συνθέσεις. Πέθανε λίγο μετά στην Κοπεγχάγη."