Hér er sennilega ein hættulegasta beygjan á hjólastíg í Reykjavík, meðfram afrein af Miklubraut yfir á Reykjanesbraut í átt að Sprengisandi. Þarna er gróður út yfir ystu brún stígsins og því alger blindbeygja. Eins hjóla menn þarna hratt.
Hér koma menn brunandi í austurátt að áðurnefndri beygju.
Enn sama beygjan, nú komið úr suðri, frá Sprengisandi.
Merkilegt ræsi á hinum dæmalausa malarstíg með Elliðaánni.
Ræsi liggur þarna þvert yfir stíginn og um 20 cm djúpt. Svona hefur þetta verið í margar vikur.
Hér er hinn ótrúlegi malarstígur.
Önnur blindbeygja, en þessi er við undirgöng úr Elliðaárdal, undir Reykjanesbraut og yfir í Fossvogsdal. Þessi er stórhættuleg.
Hér sést beygjan betur.
Hér er bara eitt dæmi um margar kanínur á brún Elliðaárdalsins.
Þessi stígur er í Mjóddinni, meðfram Álfabakka. Hann er vel heppnaður að því leyti að hann er vel aðgreindur frá veginum og skjólsæll.
Sama hér.
Við ÍR heimilið eru afar illa heppnaðar úrtökur úr köntunum. Þarna er t.d. ca 8 cm hak sem hjól þarf að skoppa yfir til að komast upp á gangstéttina.
Hér er úrtaka aðeins ofar með Skógarselinu og er þessi mun betur heppnuð, myndar alveg samfellu við götuna.
Þetta er ráðgáta sem ég hef aldrei fundið lausn á. Gangstétt og þar með hjólastígur endar í 90 gráðu beygju. Hvað kemur mönnum til að halda að hér vilji hjólreiðamenn beygja yfir götuna?
Hér er komið að efri enda þessa frumstæða gats í stígakerfinu með Skógarseli. Þarna hjóla menn sem sagt á grasinu.
Og svona fer það með grasið.
Fer ég undir hann?
Hér liggur leið niður í Laugardalinn, bara mjög hugguleg brekka
En hér eru steinar lagðir í götu hjólreiðamanna þó huggulegt sé á torginu
Þessi er sko tekin á ferð í Laugardalnum. Með því næst ekki góður fókus
Þetta torg við innganginn í Húsdýragarðinn og Grasagarðinn er stundum ansi krávded á sumrin. Þá þarf að hjóla rólega.
Enn í Laugardalnum. Trjágróður er yfirleitt góður með hjólastígum.
Göngubrú yfir Kringlumýrarbraut. Þessar eru þarfaþing.
Eins og sjá má eru margir á ferðinni á hjóli uppúr kl. 8 þó svo að snjói pínu
Svona göngu-/hjólabrýr yfir umferðargötur eru þarfaþing
Meðfram Suðurlandsbrautinni höfðu ca 25 hjólað á undan mér þennan morguninn
Haustið getur gert stígana svolítið klessulega með því að laufblöðin dreifast yfir stíginn og rotna þar í rólegheitunum
Þetta er fákurinn minn
Hér er hinn mjög svo hógværa sturta sem notuð er á u.þ.b. hverjum morgni
Þetta er með Stekkjarbakkanum og verður ekki beysið í fyrramálið eftir frostnótt.
Víða var búið að hreinsa snjó seinnipart fyrsta snjódags haustsins, 6. október.
Svona ruðningur á stígnum er hins vegar ekki góður fyrir hjólreiðamenn þegar frýs nóttina eftir
Hér erum við á mörkum sveitarfélaga og þessi kafli er nánast alltaf munaðarlaus
Kópavogsbær er ekki að standa sig þennan fyrsta snjódag. Morguninn eftir var þetta illfært, frosið og hált.
Þetta bráðnaði ekki þennann daginn.
Hér kemur maður uppúr Fossvoginum á leið í vestur, leiðinda brekka. En brekkur eru víst góðar.
Þetta tekur síðan við þegar haldið er áfram í vestur.
Hjólareinin í Lönguhlíð. Hvað getur maður sagt? Hún hefur skýrt upphaf og endi og tengist engu.
Hjólareinin í Lönguhlíð. Eitthvað hefur þetta nú kostað.
Hjólareinin í Lönguhlíð. Og hvað svo? Það er bara ekkert hinumegin.
Hér erum við í Nauthólsvík á tveggja akreina hjólastíg. Ég lýsi yfir ánægju með þetta framtak þó ekki sé nú kaflinn langur.
Tvær hjólareinar, horft í vestur frá Nauthólsvíkinni.
Þessi blindbeygja er í Fossvoginum.
Þarna er eitthvað verið að garfa í stígum. Fróðlegt að sjá hvað stendur til.
Hvert á ég að fara? Það er almennt gert ráð fyrir að innsæið dugi hjólreiðamönnum til að komast um. Leiðarlýsingar eru ákaflega sjaldséðar á hjólastígum.
Hér erum við stödd á milli Elliðaárdals og Fossvogs og hér er þessi fína hálka í beygjunni
Snjórinn að mestu bráðnaður 8. október en éljagangur í efri byggðum
Snjórinn að mestu farinn, fyrir tilstilli hitabreytinga.
Það er ókostur að skilja eftir svona krapa, ef frost er á næsta leyti.
Þetta er sjón sem á að kveikja viðvörunarljós hjá hjólreiðamönnum. Þarna eru 10 bílar sem allir geta bakkað án viðvörunar.
Hér er suðurendi hjólareinar í Lönguhlíð. Hún svona hverfur smá saman.
Hér er komið suður úr undirgöngum undir Bústaðaveg en þar eru merkingar til háborinnar skammar og ekki nokkur leið fyrir ókunnuga að rata.
Hér kemur maður suður úr undirgöngunum undir Bústaðaveg í Suðurhlíðina. Hér er allsendis ómögulegt að vita hvert skal halda.
Hér er horft upp eftir brekkunni milli lífs og dauða. Hún er drjúg og gangstéttarnar henta illa fyrir hjólreiðar, ósléttar og krókóttar.
Við brúna yfir Kringlumýrarbraut eru þessar merkingar. Talan gæti vísað í eitthvað kort en annars stendur "Kringlan" á skiltinu.
Hér er brúin yfir Kringlumýrarbraut í Fossvogi. Þarna er líka merking með númeri en engar aðrar upplýsingar.
Þessi vonda blindbeygja er við Nesti í Fossvogi. Þarna er stígurinn þröngur og talsverð slysahætta.
Þessi beygja er á leið út á Kársnes og gerir ráð fyrir að maður hjóli ekki á yfir 15 km/klst, sem er kannski besta mál.
Hjólaleiðin fyrir Kársnes er mjög skemmtileg, lítið um brekkur og fallegt svæði.
Suðurhlið Kársnessins. Fín leið en mætti breikka stígana.
Þetta stígaskilti er í Kópavogsdalnum, vestan Hafnafjarðarvegar.
Þetta er bakhlið á stígaskilti í Kópavogsdal.
Undirgöng undir Hafnarfjarðarveg þegar komið er utan af Kársnesi eða ofan af hæðinni.
Þetta er Kópavogsdalurinn í hnotskurn. Þar er fullt af stígum en engar merkingar og ekki nokkur leið að vita hvaða leið á að fara.
Kópavogsdalur. Enn ein stígamótin þar sem engar merkingar eru. Hér á t.d. að beygja yfir brúna til að komast í efri byggðir.
Kópavogsdalur. Undirgöng undir Dalveg. Slysahætta. Engar merkingar um að hér sé leiðin í efri byggðir.
Brekka sem liggur frá undirgöngum undir Reykjanesbraut og upp í Salahverfi. Ansi löng.
Brekka upp í efri byggðir Kópavogs. Hér er hún að verða búin.
Hér er brekka niður í Laugardalinn. Talsverður krapi en það stendur til bóta.
Þetta er því miður svolítið týpískt, kruss og kross í mokstrinum.
Hér var því miður kominn regndropi á linsuna og myndir því ekki góðar. En leiðin framundan var ekki skemmtileg, bæði óslétt og hjólið rásaði hægri vinstri.
Víða þar sem þarf að þvera göturnar er með afbrigðum illa hreinsað og því erfitt að komast yfir á jöfnum hraða. Það gerir þverunina enn hættulegri.
Fyrir framan okkur er um 30 cm djúp tjörn, sem myndast alltaf á þessum stað í mikilli úrkomu.
Hér sést vel hjólalínan í gegnum tjörnina. Þetta eru sennilega um 20 m.
Hér var hreinsað vel í upphafi og stígurinn hreinsaðist því vel í sólbráð.
Hér er horft upp í brekku sem liggur úr Elliðaárdalnum. Hreinsun við stígamótin er afleit.
Þetta er dæmigerður viðskilnaður þar sem stígar mætast. Þessar snjórastir eru þó litlar miðað við þegar snjórinn var hvað mestur.
Hér lét hjólið ansi illa.
Hér er annað dæmi um slæmar aðstæður við þverun á götu en eins og sjá má er gatan alauð. En hún er líka fyrir bíla.
Þetta er annað dæmi um krapaðan stíg sem var mjög erfiður.
Brekkan með Skógarselinu. Ég hjólaði stíginn bara til að prófa og það tók bara vel í. Yfirleitt hjóla ég götuna.
Hér er tenging milli Reykjavíkur og Kópavogs, Seljahverfis og Lindahverfis. Það er ekki gert ráð fyrir samskiptum milli þessara sveitarfélaga.
Svona hjól og snjór eiga kannski ekki vel saman.
Hér er aðalstígurinn í Sala/Lindahverfi í Kópavogi. Hann var illa hreinsaður í upphafi og er hér hundleiðinlegur yfirferðar.
Illa hreinsað í Kópavogi.
Þetta er snilldin eina. Sveitarfélagamörk eru við járnhliðið. Ekki mokað hinumegin.
Þetta er sami staður.
Hér er dæmi um sandinn á stígunum
