Onderweg van Tasucu/Silifke naar Anamur.
Anamur.
Anamur: De Romeinse zeeburcht Mamure Kalesi (Marmeren kasteel) werd boven op een Byzantijns fort gebouwd en deed al dienst in in de 3-de eeuw.
Anamur: Na de Romeinen huisden er zeerovers. Tijdens de kruistochten werden Frankische en Venetiaanse elementen aan de bouw toegevoegd.
Anamur: De camping naast het Mamura kasteel. Na herbouw door Alaeddin l Keykubad gebruikte de Karamanoglu-dynastie het, evenals de Osmanen (tot 1921).
Anamur: Mooie bewoners.
Anamur: Het spoor van een schildpad op weg naar haar broedplaats.
Anamur: De caretta caretta aan de leg.
Anamur: De caretta caretta.
Anemurium (plaats der winden): Gesticht in de 1-ste eeuw op een landtong en is het zuidelijkste punt van Turkije.
Anamurium: De grootste bloei was onder de Byzantijnen. Rond 580 werd het gebied door een aardbeving getroffen.
Anemurium: Toen de Arabieren in 649 Cyprus innamen werd Anemurium kwetsbaar en verliet men de stad.
Anemurium: De stad bleef verlaten, zodat veel Romeinse en Byzantijnse huizen en graftombes nog in goede staat zijn.
Anemurium: Rechtsmidden het grote baden complex.
Anemurium: Het aquaduct.
Anemurium.
Anemurium: Odeon.
Anemurium. Het gymnasium.
Onderweg van Anamur naar Manavgat.
Aspendos: De brug van Eurymedon.
Aspendos: Oorspronkelijk een Romeinse brug, die na de verwoesting door de Seldjoeken in de 13-de eeuw door dezelfde Seldjoeken weer werd opgebouwd.
Aspendos: De brug is bewust in een vreemde knik gebouwd om de pijlers bij hoog water en een sterke stroom te ontzien.
Aspendos: Over het Romeinse aquaduct, gebouwd rond 100 door Tiberius Claudius Italicus, liep water over een lengte van 1 km.
Aspendos: Om het water uit de bergen via een lang aquaduct naar een 40 meter hoge stad te brengen, had het aquaduct overal minstens 40 m hoog moeten zijn.
Aspendos: Door een soort watertorens aan het begin en eind van het aquaduct toe te passen (het principe van communicerende vaten) konden de Romeinen het viaduct veel lager bouwen en toch de benodigde druk op hun gesloten waterleiding houden.
Aspendos: Op de achtergrond resten van het aquaduct.
Aspendos: Gelegen aan de Euromedion (nu Köprülü) was ooit de oostelijkste stad van het koninkrijk van Pergamum. Het prachtige Romeinse theater in 162 gebouwd door Zenon onder keizer Marcus Aurelius wordt afgesloten door een toneelhuis, dat ooit een houten dak had.
Aspendos: Zicht op het toneelhuis. In tegenstelling tot het Griekse theater is er geen zicht op het landschap, doordat de wand achter het podium (hier het toneelhuis) even hoog is als de bovenste rij zitplaatsen.
Aspendos: De overwelfde galerij rond de bovenkant van het theater voorzag bezoekers van een weerbestendige uitkijkplaats. Er konden 15.000 toeschouwers plaatsnemen dat tijdens de Romeinse tijd veel werd gebruikt voor gladiatorengevechten en wilde dieren spelen.
Aspendos: De toeschouwers zaten in 39 oplopende rijen op marmeren banken in een halve cirkel. Boven de 19-de rij is een brede wandelgang en aan de bovenkant van de cavea een overdekte galerij met gemetselde zuilen uit de Seldjoekse tijd.
Aspendos: Flora.
Perge: Een deel van de Achaeërs (de belegeraars van Troje) zou niet meer naar Griekenland zijn teruggekeerd, maar hier zijn neergestreken. In de Byzantijnse tijd raakte de stad in verval en in de 7-de eeuw werd hij verlaten.
Perge: Fragment van een versiering.
Perge: Het hoefijzervormige stadion had een renbaan van 234 m lang en 34 m breed. Het werd omringd door een muur van circa 2 m hoog, waarop een galerij van ruim 1 m breed en daarboven 7 zitrijen. Ook hogerop waren nog zitplaatsen en een wandelgang, zodat het stadion wel 15.000 mensen kon bevatten.
Perge: Miraculeus bouwwerk onder de zitplaatsen van het stadion.
Perge: Midden boven het theater (100 BC) is van oorsprong Grieks (groter dan een halve cirkel) en later aangepast aan de Romeinse inzichten, hetgeen te zien is aan de toneelwand van 56 m lang en diverse verdiepingen hoog. De cavea (toeschouwersruimte) kon 12.000 personen herbergen.
Perge: De achterkant van het stadion. In de ruimtes werd koopwaar aangeboden.
Perge: Flora.
Perge: Straat met zuilen.
Perge: Badhuis.
Perge: Eén van de twee hellenistische poorttorens met links de agora en resten van kerken.
Perge: Straat met zuilen en links het nymphaeum (monument gewijd aan de nimfen).
Perge: De restanten van de hellenistische poorttorens.
Perge: Stenen met tekst.
Perge: Steen met tekst.
Perge: Restanten van de hellenistische poorttorens.
Perge: Het swastika symbool, ook wel bekend als hakenkruis, is het heiligste symbool uit het hindoeïsme en Jaïnisme en wordt tevens gebruikt in het boeddhisme.
Antalya: Archeologisch museum. Vazen uit de Hellenistische periode.
Antalya: Archeologisch museum.
Antalya: Archeologisch museum. Beeld Hadrianus 2-de eeuw BC.
Antalya: Archeologisch museum. De drie gratiën 2-de eeuw BC.
Antalya: Archeologisch museum. Marmeren mannenhoofd.
Antalya: Archeologisch museum. Sarcofaag van Herakles 2-de eeuw BC.
Antalya: Archeologisch museum. Sarcofaag van Domitias Filiskas 3-de eeuw BC.
Antalya: Archeologisch museum. Sarcofaag uit Perge of Side.
Antalya: Archeologisch museum. De drie gratiën.
Onderweg van Manavgat naar Kas.
Kas: Straatje.
Kas: Haven.
Kas: Flora op de camping.
Myra (Demre-Kale): 5-de eeuw BC.
Myra (Demre-Kale): Grieks-Romeins theater (5-de eeuw BC).
Myra (Demre-Kale): Lycische graven. Waarschijnlijk waren de graven kopieën van woonhuizen, bedoeld als woningen voor de doden.
Myra (Demre-Kale): Lycische graven. De meeste graven hebben bewerkte deuren, schuine daken en uitstekende balken en lateien (typisch voor houtconstructies).
Myra (Demre-Kale): Lycische graven.
Myra (Demre-Kale): Lycische graven. De reliëfs op sommige graven dragen nog sporen van verf die door de oorspronkelijke bouwers is aangebracht.
Myra (Demre-Kale): Het theater.
Myra (Demre-Kale): Theateronderdeel deed waarschijnlijk dienst als plaatsaanduiding.
Myra (Demre-Kale): Theaterstoelen.
Myra (Demre-Kale): Maskerreliëf.
Myra (Demre-Kale): Sinterklaas souveniers.
Myra (Demre-Kale): Nicolaas, de 4-de eeuwse bisschop van Myra, was befaamd om zijn niet aflatende vrijgevigheid en vroomheid.
Myra (Demre-Kale): Vloermozaïek.
Myra (Demre-Kale).
Myra (Demre-Kale): Nicolaas werd zalig verklaard en de legende maakte van hem de beschermheer van vissers en kinderen. De stad werd een pelgrimsoord en in het bijzonder voor de Russen.
Myra (Demre-Kale): Dit standbeeld van Nicolaas is een gift van de Russisch-orthodoxe Kerk.
Myra (Demre-Kale): Toeristische dromedarissen.
Kale: Boottochtje naar de oud Lycische (verzonken) stad Aperlai.
Kale: Boottochtje naar de 'verzonken stad'.
Kale: Resten van de oud Lycische stad Aperlai.
Kale: Midden in de baai staat een sarcofaag. Omdat de kusten hier sinds de oudheid zijn verzakt, bevinden zich meerdere overblijfselen uit die periode in of onder water.
Kale of het oude Simena dankt haar naam aan het kasteel dat de Maltezer ridders uit Rodas hier in de middeleeuwen bouwden.
Kale: Boottochtje.
Kale: Ontschepen.
Kas: De kust.
Kas: De kustlijn.
Pamukkale: Het uitzicht vanaf de camping.
Pamukkale: De stad Hiërapolis werd in 190 BC gesticht door Eumenes ll van Pergamon. In 133 BC erfden de Romeinen Hiërapolis van de laatste der Attaliden.
Pamukkale: In de Romeinse tijd werd de naam Hiërapolis uitgelegd als Heilige Stad.
Pamukkale: De witte kalkterrassen grenzen aan Hiërapolis.
Pamukkale: Op het plateau van het oude Hiërapolis is nog duidelijk te zien dat de stad van zuid naar noord werd doorsneden door een brede arcadenstraat met een lengte van 1200 m.
Pamukkale: De kalkterrassen op een 100 m hoge helling.
Pamukkale.
Pamukkale: De spectaculaire witte terrassen in Pamukkale, naast Hiërapolis, zijn al sinds jaar en dag één van de populairste bezienswaardigheden van Turkije.
Pamukkale: De terrassen ontstaan doordat uit het water van de warmwaterbronnen kooldioxide opstijgt en calciumcarbonaat neerslaat.
Pamukkale: Deze lagen witte kalksteen, trapsgewijs opgebouwd, hebben de naam Pamukkale (katoenen kasteel) gekregen.
Pamukkale: Het bronwater heeft een temperatuur van ongeveer 34 graden en zou in hoge mate geneeskrachtig zijn.
Pamukkale: Hiërapolis.
Pamukkale: De arcadenstraat van Hiërapolis.
Pamukkale: De boog van Domitianus in Hiërapolis.
Pamukkale: Waterbeheersing in Hiërapolis.
Pamukkale: In 1334 werd Hiërapolis weer door een zware aardbeving getroffen, waarna geen wederopbouw meer volgde.
Pamukkale: Bestrating in Hiërapolis.
Pamukkale: Deze necropolis is de grootste antieke begraafplaats van Anatolië, met meer dan 1200 graven.
Pamukkale: Even uitrusten in Hiërapolis.
Pamukkale: Er staan grafheuvels, sarcofagen en tomben in de vorm van huizen uit de Romeinse, hellenistische en vroeg-christelijke periode.
Pamukkale: Deurpost in Hiërapolis.
Pamukkale: Graftombe van gladiatoren in Hiërapolis (let op drietand).
Efeze: Volgens de Bijbel vroeg de gekruizigde Jezus aan de evangelist Johannes of hij voor zijn moeder Maria wilde zorgen. Een beeld van moeder Maria (Meryemana).
Efeze: Johannes nam Maria in 37 mee naar Efeze, waar ze de laatste jaren van haar leven doorbracht in een eenvoudig stenen huis. Het Huis van de Heilige Maagd staat in Meryemana, 8 km buiten het centrum van Efeze.
Efeze: Het heiligdom Meryemana wordt door zowel christenen als moslims vereerd, waar jaarlijks veel pelgrims komen en in het bijzonder op 15 augustus.
Efeze: Het odeon (theaterzaal uit 150). Rond 1000 BC bouwden de Grieken hier voor het eerst een stad. Al snel werd die het centrum van verering van Cybele, de Anatolische moedergodin.
Efeze: Watervoorziening. De stad waarvan nu nog de resten te zien zijn, werd in de 4-de eeuw BC gesticht door de opvolger van Alexander de Grote, Lysimachus, maar de Romeinen maakten van Efeze de belangrijkste haven aan de Egeïsche Zee.
Efeze: Ingang odeon. Toen de haven echter steeds meer dichtslibde, raakte de stad in verval. Efeze speelde wel een grote rol in het Christendom.
Efeze: Deurportaal. Twee grote concilies werden hier gehouden: in 431 en 449. Maria zou hier haar laatste dagen hebben doorgebracht en de evangelist Johannes zou voor haar hebben gezorgd.
Efeze.
Efeze: Flora.
Efeze: Bouwkunst.
Efeze: Afbeelding van de Griekse godin Nike (godin van de overwinning).
Efeze: De Curetesstraat werd geflankeerd door beelden van notabelen van de stad.
Efeze: Vloermozaïek.
Efeze: Het marmerwerk op de voorgevel van de tempel van Hadrianus, gebouwd in 123, verbeeldt mythische goden en godinnen.
Efeze: Swastika-symbolen.
Efeze: De bibliotheek van Celsus, door consul Gaius Julius Aquila voor zijn vader gebouwd (114-117), werd eerst verwoest door de Goten en in 1000 door een aardbeving.
Efeze: De beelden in de nissen aan de voorkant verbeelden Sofia (wijsheid), Arete (deugd), Ennoia (verstand) en Episteme (kennis).
Efeze: Bibliotheek van Celsus.
Efeze: Het beeld van Arete (deugd).
Efeze: Poort van Mazaeus en Mithridates.
Efeze: Beeld van Artemis.
Efeze: Bezoekers van het bordeel moesten hier hun voet plaatsen. Onder de maat geen toegang.
Efeze: Het theater, in de hellenistische periode gehouwen uit de berg Pion, werd later gerenoveerd door de Romeinen.
Efeze: Souvenirstalletjes. Let op de tekst 'fake watches' (nep-horloges).
Selçuk: De kop van Zeus in het museum.
Selçuk: Het reliëf met eros in het museum.
Selçuk: Gouden miniatuur (engeltje).
Selçuk: Zonnewijzer.
Selçuk: Artemis van Efeze, moedergodin in de Anatolische mythologie.
Selçuk: Artemis omgeven en 'behangen' met afbeeldingen van dieren was de godin van de wilde natuur.
Selçuk: Beeld van een meer dan levensgrote hand.
Selçuk: De Johannesbasiliek, in de 6-de eeuw gebouwd door keizer Justinianus op de plek van een ouder heiligdom. Op de achtergrond de citadel.
Selçuk: Uitzicht vanaf de Johannesbasiliek over de dichtgeslibde haven van Efeze.
Selçuk: De graftombe van apostel Johannes.
Selçuk: De Johannesbasiliek.
Izmir vanuit de auto.
Kadikoy: Een houten moskee.
Onderweg van Burhaniye naar Alexandroupolis.
Op de pont van Canakkale naar Eceabat.
Onderweg van Alexandroupolis naar Kavala.
Kavala.
Onderweg van Kavala naar Kalambáka.
Olympus.
Plataria: Flora.
Venetië.
Onderweg van Venetië naar Dobbiaco
Onderweg van Venetië naar Dobbiaco.
Onderweg van Dobbiaco naar Hohenstadt.
Brennerpas.
Fernpass.
Hohenstadt: Camping.
De verklede fotograaf in Konya.
