Canada Olympic park. Bobbsleðabrautin byrjar á 5 og endar á 11... 1500m
var svoldið stressuð...
en það voru öryggisólar útum allt svo nó wörrís
Sarah sem hefur margsinnis keppt á World Cup í bobbsleðum og gift ekki jamaicaískum heldur brasilískum bobbsleða kappa tók okkur í kennslustund í bobbsleðaakstri.
hér er hún að segja tveimur Bretum til sem hún renndi niður á undan okkur. Klettafjöll í fjarska.
Og félagi Söru að fara yfir reglurnar ef sleðinn fer á hvolf - en við þurftum að skrifa undir samning sem sagði þau bera enga ábyrgð á dauða okkar!
Og þarna kemur sleðinn okkar.
Þórir alveg að verða tilbúinn í slaginn
Bremsurnar voru eitthvað mis og þurfti að kippa þeim í lag áður en við fengum að fara af stað - afar traustvekjandi...
Brautin bíður spennt eftir okkur.
Við alveg í stíl og tilbúin í bobbsleðann
Fengum þetta fallega viðurkenningarskjal frá Söru eftir ferðina - en við náðum 124 km hraða á klukkustund niður þessa 1500 metra...
Eftir þetta adrenalín kikk kíktum við í rólegheitin í skíðabrekkunum
nokkrir brettapallar
og stólalyftur
Brettaskuggar
Brettakallar. Calgary má nú eiga það að himininn er alltaf blár og varla að það blási nokkurn tímann, eins og sjá má á þessum risa fána sem bærist ekki.
Þórir, bobbsleðabraut og Klettafjöll í fjarska
Brettastökk
Skíðastjörnur
Olympíuskíðastökkpallur og Háhýsahjörðin sem við búum í, í fjarska hægra megin
OFbirta í augun
Fólk er náttúrulega klikkað að leggja í skíðastökk - 90 m pallur
Skíðapallur
Skíðabrekkur og hvað haldiði í fjarska... Klettafjöll
Skíðabrekkur og hvað haldiðið... Klettafjöll
Skíðastökksstjörnurnar ´88 - elskulegir Finnar
Olympíumerkið ´88
Það voru einhver smábörn að láta taka myndir af sér á verðlaunapallinum
en við vorum ekki lengi að henda þeim í burtu og pósa sjálf.
Því Þórir hafði aldrei stigið á verðlaunapall
Og hér er ástfangna evrópska parið!
