Łódzkie bramy i podwórka
Żeby przybliżyć historię powstania łódzkich podwórek-studni, trzeba się cofnąć o kilkadziesiąt lat, do schyłku XVIII wieku. Zabudowę ulic tworzyły wówczas drewniane domy, przybyłych tu tkaczy i prządków z Dolnego Śląska, Saksonii, Czech i Prus. Parcela składała się z 2 części: mieszkalnej-domu i warsztatu wraz podwórzem, oraz uprawnej - ogrodu, sadu wraz z gruntem do upraw zbożowych. Budynki lokalizowano w ciągu ulicy a ogrody-sady na jej zapleczu. W II-ej poł. XIX wieku, kiedy powstawały pierwsze fabryki, mieściły się one w głębi posesji, od frontu stały domy mieszkalne. Rosnące ceny gruntu wpłynęły na ceny budynków, wznoszonych, na wąskich, istniejących działkach szerokości 17-22 m, przez co domy stawały się coraz wyższe, wielopiętrowe. Taka jest geneza najdłuższych podwórek w Polsce. Długie, ciągnące się często od ulicy do ulicy, na długości dochodzącej do 200 m, obudowane z 4-ch stron skrzydłami oficyn - podwórka-studnie: są charakterystycznym elementem pejzażu starej Łodzi.
Jun 7, 2008
Photos: 24
RSS