de Geronimo's die meegingen op Operatie Pluskat: (boven, vlnr): Jan "Spitfire", Bart, Sven, Jan "International" (onder, vlrnr) Peter, Tim
Omaha Beach
Daarboven, in de bosjes allicht, denken we dat de bunker van Pluskat ergens verstopt moet zitten. Maar hoe geraken we daar?
Alvast klinken op de goede afloop ...
... en dan op weg, zoeken naar een baantje richting de top van het overgroeide stuk strand.
" ..., neen, langs daar zeg ik u ... "
" ... niks van, hier zijn we zie en ..."
Uiteindelijk raak je zelfs met een jeep niet verder meer en trokken we te voet het bos in.
Bart staat op een stuk beton, in 't midden van het bos. Zouden we er zijn?
Spitfire staat op wat een helling lijkt maar kijk eens goed links onderaan, naast de boomstam ... inderdaad, betonnen trappen. De Spitfire staat op het dak van een bunker. Maar die van Pluskat kan het niet zijn, daarvan weten we dat hij deels stukgeschoten is. Deze is volledig overgroeid, bijna verdwenen maar wél intact.
Nog een intact exemplaar dat langzaam maar zeker verdwijnt onder de vegetatie.
De vondsten op de flank bewees dat we goed zaten, dus gingen we naar de hoogte bovenaan, met spectaculair zicht op Omaha Beach. Aan de rand van een hooiveld vonden we een paar licht vrijgemaakte geschutskoepels en "Tobroeks" van de Duitsers, vanwaar de Amerikanen onder vuur waren genomen op 06/06/1944. Hier in de buurt moet Pluskat gezeten hebben.
Tim, Bart, Sven, International, Peter en Spitfire bij de vrijgemaakte geschutskoepel. We zijn in de buurt nu, 't kan niet anders.
De rest van het veld ziet er echter zo uit ... alweer zoeken dus.
Verborgen in het lange gras ontdekken we de overblijfselen van wat een communicatieloopgracht kan geweest zijn. Die zou in principe naar een observatiebunker kunnen lopen.
't Best is natuurlijk dat iemand daar eens inkruipt. Dat is handiger en geeft leuke foto's :-)
Nieuwste Geronimo, Sven, is Chinese vrijwilliger van dienst en stapt weinig enthousiast de loopgracht in, bang van oude mijnen, verborgen gaten om in te vallen, maar toch vooral van spinnen.
" ... mag ik er nog ni uit, jongens?"
En dan ziet hij een soort kelder of doorgang ...
We gaan spaarzaam om met nieuwe leden, dus spelen we op zeker en "evacueren" we onze Sven.
"Dit zou 't wel eens kunnen zijn, jongens."
Effectief, dit zou 't kunnen zijn. Op de rand van de klif, verbonden met de communicatieloopgracht en in 't midden van een stelling die Omaha Beach overziet.
Hier zat Werner dus verschrikt te kijken naar die enorme vloot die recht op hem afkwam.
We hebben het overwogen, maar besloten uiteindelijk om Sven niet naar beneden te sturen. Tot grote opluchting van de betrokkene, trouwens.
Hier was het dus: de observatiebunker van Pluskat. Hoe weten we dit nu zeker? Wel, de plaats "klopt" (zicht op Omaha is magnifiek, je ziet vanhieruit het héle strand), hij ligt in 't midden van een reeks (grotendeels overwoekerde) bunkers die van vuurmonden voorzien waren, hij was zelf niét voorzien van een geschutspoort- of koepel, en je ziet (ook op deze foto) nog de verroeste onderkant van wat eens het kijkgat was. Dit is een observatiebunker op de juiste plek, met in de buurt geen enkele andere van dit soort en met al deze eigenschappen. Geen twijfel mogelijk. Hiér is het allemaal gebeurd. We did it !
