Mijn treintje bij aankomst in Azuga
Er ligt dus nog sneeuw...
Veel sneeuw...
Die col probeer ik nog te beklimmen voor het donker. Het laatste stukje is klauteren door de sneeuw.
Daar kom ik vandaan.
Boven op de col.
Zonsondergang van boven op de Vârful Omu
Zonsopkomst vanop dezelfde berg.
De berghut waar ik overnacht heb.
360 graden vanop Vârful Omu
Toen wist ik nog niet dat ik die avond mijn tentje zou opslaan boven op de berg links.
Zowaar een atletiekpiste op 2000 meter hoogte.
In de vallei is het een heel stuk warmer dan boven.
Difficult in winter... dat ga ik eens doen.
Wanneer je naar beneden kijkt zie je dat het echt wel diep is.
Vreemd spoor in de sneeuw. Het ziet er eigenlijk wat te mooi uit om natuurlijk te zijn. Iemand een idee?
Binnen in een schuiliglo.
Die iglo van buitenaf bekeken.
360 graden vanop mijn kampeerplaatsje. Zo goed heb je ze niet vaak.
Ik ga eens die zigzag links afdalen.
Daarnet stond ik nog boven.
De sneeuw was aangestampt en vastgevroren: spiegelglad.
Hier kom ik vandaan. Verboden vanaf 1 november?? Gelukkig is het vandaag 31 oktober.
