แสงแรกแห่งตะวัน:ถ่ายภาพดวงอาทิตย์ยามเช้าครั้งแรก เกือบๆหกโมงมั๊งวันนั้น
ท้องฟ้าสีทอง: ชอบที่มีเรือหางยาวเป็นตัวประกอบให้ภาพดูสมบูรณ์ขึ้น
นางแบบจำเป็น:ใจจริงอยากให้เพื่อนยืนหันข้างมากกว่า แต่เค้าหันหน้าก็ เอ้า ถ่ายก็ถ่าย
ท้องฟ้ายามเย็น:วันนั้นไปประมาณห้าโมงกว่า แสงไม่ดีนัก(สำหรับการถ่ายภาพ)
เขาขนาบน้ำ: เห็นภาพนี้แล้วยิ่งรู้ว่าต้องศึกษากับการถ่ายภาพมากกว่านี้เยอะจริงๆ
เรือหางยาว: คิดว่าภาพนี้ยังหาจุดเด่นไม่ได้นะ
ท่าเรือชาวประมง: อยากได้รูปเรือที่รอยลำอยู่เยอะๆ แต่กลับมองไม่เห็นชัด
บัวริมบึง:ไม่ได้อยู่ผิดหมวดหรอก เพราะไม่ใช่ดอกไม้ที่บ้าน อยู่ที่สวนสาธารณะ
เมฆ?: ชอบภาพนี้มาก เพราะก้อนเมฆที่ดูเหมือนเพิ่งถูกวาดบนผืนผ้าใบ
รหัสลับจากเจ้าปู: อยากได้ภาพปู แต่กดช้าไปหน่อย ปูลงรูไปแล้ว
ตะวันลาฟ้าที่แหลมพรมเทพฯ: ชอบแสงที่สะท้อนในเงาน้ำ แต่ยังไม่ได้ตั้งใจถ่ายนะ พอถ่ายย้อนแสงมันแสบตาน่ะ
ซ่อนตัว: เจ้าตะวันแอบอยู่หลังก้อนเมฆสักเสี้ยวหนึ่งได้
มุมหนึ่งของสุสานหอย: เพิ่งเดินมาตรงนี้ครั้งแรกหลังจากที่เคยมาเที่ยวหลายครั้ง พอนั่งลงบนซากฟอสซิลหอยที่ทับถมกันจนเหมือนพื้นปูนหนาๆที่แตกหัก ก็มองเห็นภาพนี้.. ชอบนะ คงเพราะมีกิ่งไม้และท้องฟ้า
หอยโบราณ: ส่วนตรงนี้เป็นเหมือนหาดที่มีเสน่ห์ แม้จะไม่เหมาะเล่นน้ำก็ตามที อาจเพราะความเก่าแก่ของบรรดาเปลือกหอย
แช๊ะ: ไม่ต้องบรรยายมั๊ง
ที่โน่นเป็นยังไงบ้างคะ?: ดูภาพเหมือนไกล ซึ่งก็ไกลจริงๆ ภาพนี้คุณอาเดินไปที่ปลายแหลมของสุสานหอย แม้ว่าจะซูมแล้วก็ตาม ก็ได้ภาพเท่านี้
ก่อนจะลาฟ้า: โดดลงรถช้ากว่าใคร แต่ไม่เสียดาย เพราะได้ภาพนี้มา แอบมองดวงตะวันที่ใกล้จะอำลาท้องฟ้าผ่านลอดกิ่งไม้
