Okładka profesjonalnego architektonicznego magazynu poświęconego renowacji Villi St. Georges w Grasse (12 km od Nicei, 8 km od Cannes)
Villa St. Georges położona jest na 3 ha terenie we wschodniej części Grasse, światowej stolicy perfum. (moje zdjęcie z helikoptera)
Pałac zbudowany był w połowie XIX w dla Georga, syna Leona Chirisa właściciela kilku fabryk perfum w Grasse.
Salon pierwszy. Satysfakcję mam z zaprojektowania klasycznych pałacowych wnętrz, szczególnie pięciu sal w stylu Ludwika XVI (z boazeriami, sztukaterią, podłogami),
Salon pierwszy. Firma Stolarstwo Artystyczne Zygmuntów (seniora, wówczas 87 letniego i juniora) Dzierli wykonała wspaniałe pozłacane boazerie do ośmiu sal i pokoi w pałacu, wzorując się na uprzednio już wykonanych przez nich dekoracjach w sali audiencyjnej i sypialni królewskiej Zamku Królewskiego w Warszawie.
Jadalnia. Drewniane posadzki ozdobne z dziewięciu gatunków drewna, wzorując się na pałacu łazienkowskim, wykonali rzemieślnicy z Zakładów Wytwórczych Mebli Artystycznyh w Henrykowie k/ Warszawy.
Widok na salon drugi z pierwszego i jadalnia z portretem żony szefa (kopia obrazu z galerii malarstwa w Wilanowie, ślubny nasz prezent) .
Jadalnia z oryginalnym jedynym zachowanym kominkiem.
Sypialnia na drugim piętrze.
Salon drugi. Po żyrandole jeździłem kilkakrotnie z synem do Kamienickiego Szenowa w Czechach.
Biblioteka została zaprojektowana na podstawie wnętrz sypialni Stanisława Augusta w Zamku Królewskim w Warszawie (pozłacane rzeźby na mahoniowej boazerii).
Biblioteka. Jedwabie w boazeriach pochodzą z polskiego Milanówka i rumuńskiego Arges.
Hol drugi z wejściem na pływalnię.
Kuchnia w stylu prowansalskim wykonana przez francuską firmę Candeyle.
Widok z kuchni na oranżerie (conservatory) w stylu wiktoriańskim sprowadzoną z Anglii.
Łazienka. Po marmur jeździłem specjalnie do Brazylii, szukając rzadki do zdobycia niebieski granit “azul bahia”, a potem przez kilka lat do Carrary we Włoszech.
Łazienka z brazylijskiego Azul-Bahia i rózowego marmuru Rosa Veneta. Kolumny wykonane były w Carrarze.
Pozłacana szafka umywalki wykonana przez Pana Dzierlę, marmury i granity z Brazylii, pozłacane krany z Hong-Hongu.
Hol drugi z balustradą schodową z warszawskiej firmy Pani Kuskowskiej.
Montaż balustrady na marmurowych schodach podziemnego basenu kąpielowego.
Podziemny basen kąpielowy. W głębi bar, nad nim pokój masażu.
Basen, w głębi pomieszczenia sauny i łąźni tureckiej
Mozaiki wewnątrz basenu projektowałem na podstawie rzymskich mozajek zachowanych na terenach Tunezji.
Basen od strony jacuzzi.
Podwodne oświetlenie basenu.
Po lewej stronie pokój dziecinny, po prawej widok pływalni z pokoju masażu.
Pocztówka z końca dziewiętnastego wieku z widokiem na Villę St. Georges.
Musiało to być “piękne miejsce na ziemi”, gdyż królowa angielska Victoria, goszcząca 5 kwietnia 1891 roku w Villa Saint Georges, była tak zachwycona ogrodem i widokami z tarasów pałacu, że przedłużyła pobyt o kilka dni.
Pamiętny dzień 24 marzec 1992 roku. Pierwszy raz przyleciałem z Nigerii do Grasse aby wykonać pomiary i inwentaryzację pałacu.
Projektowanie wnętrz pałacowych rozpocząłem w Nigerii, a potem przez pięć lat pracowałem w tym pokoju.
Pierwsze projekty elewacji.
Elewację zrekonstrułowała francuska firma Morin z Paryża.
Formalnie prace projektowe i budowlane nadzorował francuski architekt Pierre Richard.
Wstępne szkice wnętrz wykonała jeszcze w Nigerii w 1991 roku polska, architekt Elżbieta Hermanowicz. To szkic kuchni.
Kuchnia w stylu prowansalskim.
Fragmenty mojego projektu wnętrz podziemnego basenu. Projektowałem też mozaiki wewnątrz basenu i malowidła ścienne.
Wykończony basen bez malowideł ściennych, które miały wykonać artystki malarstwa z Wilanowa.
Projekt jednej ze ścian holu drugiego.
Widok holu drugiego. Elementy metaloplastyki wykonała Pracownia Kowalstwa Artystycznego Elżbiety Kuskowskiej z Warszawy
Projekty sztablatury przykładowych sufitów.
Detal sztablatury sufitu salonu pierwszego wg mojego projektu.
Projekty boazerii i sztablatury hallu pierwszego.
Zygmunt Dzierla z Warszawy ze swoimi pracownikami przy montowaniu boazerii mahoniowej w bibliotece.
Skomplikowane roboty zabezpieczające fundamenty pałacu w związku z budowa podziemnego basenu.
Poza murami z kamienia i cegły wymieniono wszystko : stropy, dach, stolarkę, instalacje itd.
Model części rekreacyjnej ogrodu. Zaprojektowano basen z kaskadą i grotą podziemną, kortem tenisowym, budynkiem barowym i garażem na ponad 30 samochodów.
Zespół rekreacyjny w czasie budowy. Na pierwszym planie jacuzzi.
Widok z kortu tenisowego na budynek barowy i przebieralnię.
Wjazd do garażu pod kortem tenisowym. Po lewej stronie mur oporowy z miejscowego piaskowca. Ogółem wybudowano ponad sześć kilometrów takiego muru na powierzchni 3 ha ogrodu
Przylegająca do ogrodu Villa Madone, w której mieszkałem i pracowałem.
Wnętrze Villi Madone zaprojektowano w stylu prowansalskim. Na zdjęciach salon i kuchnia. Przy rekonstrukcji tej willi pomagał mi kolega z USA inż. Andrzej Marczak.
Przez całe siedem lat pomagała mi w pracy nie zastąpiona żona Hanna. Na zdjęciu zastępuje sekretarkę Utę.
Nasze prywatne otwarcie basenu i zakończenie pobytu w Grasse. Ja, wnuczek i syn w jacuzzi z francuskim szampanem.
