Ermitaż
Historia, zaczyna się jednak w XIII w., kiedy to źródła odnotowują funkcjonowanie na tym terenie grodu książąt mazowieckich. Kolejne informacje pochodzą z połowy XVI w., kiedy to Ujazdów staje się własnością królowej Bony; w 1624 Zygmunt III Waza rozpoczyna budowę Zamku Ujazdowskiego a po roku 1676 dobra te przejmuje marszałek wielki koronny Stanisław Herakliusz Lubomirski. W parku powstają pierwsze dwa pawilony - Ermitaż, istniejący do dziś
Łazienki Królewskie, zespół pałacowo - ogrodowy, któremu kształt w XVIII w., nadał król Stanisław August Poniatowski, tworząc tu swą letnią rezydencję, to jedno z najpiękniejszych miejsc Warszawy.
Z Pałacu Na Wyspie rozpościerał się widok na kaskadę wodną, z jednej strony i kamienny most, gdzie stanął pomnik króla Jana III Sobieskiego, z drugiej . Ogród zdobiły liczne altanki, mostki, rzeźby i wodozbiory - jeden z nich (Wodozbiór) z czasem upodobniono do starożytnego grobowca Cecylii Metelli przy via Appia pod Rzymem.
Goście zmierzający z wizytą do króla, jechali aleją wzdłuż stawu północnego mijając po drodze Kordegardę (Stara Kordegarda), obok której wznosi się Wielka Oficyna (zwana też Podchorążówką). W czasach Królestwa Kongresowego mieściła się tu Szkoła Podchorążych Piechoty. To stąd, 29 listopada 1830 roku wyruszyli podchorążowie, rozpoczynając powstanie listopadowe atakiem na Belweder - siedzibę wielkiego księcia Konstantego, brata cara Aleksandra I.
Park Łazienkowski mający dzisiaj ponad 76 hektarów powierzchni, powstał z dawnego, dziko rosnącego lasu. Pierwotnie, przypuszcza się, było to miejsce łowów książęcych.
W XVI w. przetrzymywano tu swobodnie żyjącą dziką zwierzynę. Był to raczej rezerwat - otoczony płotem - niż miejsce polowań. Od funkcji, zwano to miejsce Zwierzyńcem Ujazdowskim. Najstarsza część dzisiejszego parku, przypominająca naturalny las, zajmuje strefę przylegającą do ul. Agrykoli, na zachód od północnego stawu.
Łaźnia przekształcona w XVIII w. w Pałac na Wyspie. W 1764 dobra ujazdowskie kupuje Stanisław August Poniatowski. Zaczyna się najważniejszy okres w dziejach Łazienek.
Amfiteatr w Łazienkach Królewskich, wraz ze Sceną na Kępie, powstał w 1786 roku według projektu Dominika Merliniego. Był to ziemny obiekt, który zastąpiono kamiennym w 1790 roku według projektu Jana Christiana Kamsetzera. Widownia, wzorowana na antycznym amfiteatrze w Herkulanum, zwieńczona jest posągami słynnych dramaturgów.
Rzeźby zostały wykonane przez Andrzeja Le Bruna. Scena, oddzielona od widowni wodą, ma stałą dekorację imitującą ruiny Forum Romanum. Tłem dla sceny jest naturalna zieleń. Latem odbywają się tutaj przedstawienia. Sztuki wystawiane w takim miejscu wywierają na widzach ogromne wrażenie.
W czasach króla istniały też na terenie Łazienek trzy teatry. Pierwszy zwany Teatrem Małym przebudowano w XIX w. na Nową Kordegardę, pozostałe dwa - Teatr Stanisławowski w Starej Pomarańczarni oraz Amfiteatr istnieją do dzisiaj.
Po wojnie Pałac na Wyspie został pieczołowicie odbudowany i udostępniony dla zwiedzających w 1960 roku.
Od 1772 roku, przez ponad dwadzieścia lat, trwały prace, które dawną barokową Łaźnię Lubomirskiego przekształciły w klasycystyczny Pałac na Wyspie, o malowniczej elewacji południowej i monumentalnej, zdobionej kolumnowym portykiem fasadzie północnej.
Ostatni król Polski ukształtował Łazienki w stylu klasycyzmu, nadał mu wszakże indywidualne piętno, zgodnie z własną koncepcją estetyczną, toteż określa się go mianem stylu Stanisława Augusta.
Budynek usytuowany jest w południowej części ogrodu przy alei zwanej Drogą Wilanowską lub Chińską. Powstał w 1860 r. wg projektu Adama Adolfa Loeve i Józefa Orłowskiego. Zasadnicza część budynku składa się z wydłużonej sali, przeszklonej od strony południowej. Pierwotnie główna sala przeznaczona była na przechowanie w okresie zimowym drzew egzotycznych. Obecnie urządzony został stały ogród, również pomieszczeń roślinami tropikalnymi. W północnej części budynku urządzono stylową restaurację "Belvedere" - swym wystrojem nawiązuje do lat, gdy budynek wznoszono.
W Amfiteatrze w Łazienkach odbywają się spektakle i koncerty na które wstęp jest wolny lecz głównymi aktorami godzinami przesiadujący na scenie są tu pawie. ...
W latach 1775 - 1783 wzniesiono Pałac Myślewicki z charakterystyczną niszą w fasadzie i półkolistymi skrzydłami bocznymi. Jego wnętrza dekorują XVIII - wieczne malowidła
Teatr Stanisławowski w Starej Pomarańczarni istnieje do dziś i odbywają się tam ciekawe imprezy
Stara Pomarańczarnia powstała w Łazienkach Królewskich w latach 1786 - 1788 według projektu Dominika Merliniego. Obiekt osadzono na planie prostokątnej podkowy. Główny trzon budynku stanowi oranżeria z charakterystyczną oszkloną elewacją południową. Służyła do przechowywania zimą drzew pomarańczowych, które latem zdobiły ogród.
Złote Tarasy - znajdują się pomiędzy Dworcem Centralnym a Pałacem Kultury i Nauki
